สดงออกถึงความไร้เดียงสาที่แข็งแกร่งเมื่อเห็นประตูเปิดอยู่ จ้าวซือหยา รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยอยู่ครู่หนึ่งหลังจากที่ไม่มีใครตอบกลับมาเป็นเวลานาน เธอคิดว่า โจวเฉียง หลับไปแล้วแต่เมื่อมองไปที่ชายตรงหน้าเธอซึ่งห่อด้วยผ้าเช็ดตัวเท่านั้นจ้าวซือหยา หน้าแดงและก้มหน้าลงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเมื่อมองไปที่ จ้าวซือหยา ในสภาพนี้ โจวเฉียง ก็ขมวดคิ้ว“คุณมาหาฉันเพื่ออะไร”เมื่อไม่เห็นความอ่อนโยนในดวงตาของชายตรงหน้าเธอแก้มที่แดงระเรื่อของเธอก็ซีดลงทันทีจ้าวซือหยา กำกระโปรงของเธอแน่นลังเลเป็นเวลานานและโค้งคำนับทันที“ได้โปรด ช่วยฉันด้วย! ตราบใดที่คุณเต็มใจช่วยฉัน ฉันยินดีทำทุกอย่าง!”คอของเด็กสาวนั้นบอบบางและสวยงาม ให้ความรู้สึกถึงความอ่อนเยาว์ผู้หญิงประเภทนี้มีเสน่ห์ร้ายแรงต่อผู้ชายทุกคนโจวเฉียง ก็ไม่มีข้อยกเว้นอย่างไรก็ตาม เขาสาบานว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา!เมื่อได้ยินคำพูดที่ชี้นำของเด็กสาวและเห็นใบหน้าที่เจ็บปวดและดิ้นรนของเธอ โจว เฉียงก็หรี่ตาลง“ถือว่าคุณเป็นเพื่อนน้องสาวของฉัน พูดออกมา”โจวหนิง สาวน้อยต้องรู้จุดประสงค์ของ จ้าวซือหยา ที่มาหาเขาในครั้งนี้เพราะเธอไม่สบายใจมาก“ได้โปรด ช่วยครอบครัวของฉันด้วย คนจากญี่ปุ่นได้ออกคำสั่งห้ามครอบครัวของฉัน”ครอบครัวของ จ้าวซือหยา บริหารบริษัทส่งออกการค้าโดยส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่นเป็นหลักแต่เมื่อเร็วๆ นี้ ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่ทราบสาเหตุ จู่ๆประเทศญี่ปุ่นก็เริ่มกด
