ะคนอื่นๆ ก็ดังขึ้น“เข้าที่กำบัง!”“บินให้สูงขึ้น!”โจวเฉียง เห็นว่าท้องฟ้าทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้ทุกชนิดขอบของใบไม้เหล่านี้เปล่งแสงที่เย็นและรุนแรง ราวกับว่าพวกมันเป็นเหล็ก พุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วสูงด้วยความเร็วขนาดนั้น แม้แต่ก้อนกรวดธรรมดาก็สร้างความเสียหายมหาศาลได้โจวเฉียง รีบสั่งให้ซอมบี้มังกรบินขึ้นไปโดยหลีกเลี่ยงคลื่นการโจมตีนี้อย่างหวุดหวิดแต่แล้วการโจมตีระลอกที่สองของใบไม้ก็มาถึงระยะของต้นไม้เหล่านี้กว้างใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ และโจวเฉียงซึ่งอยู่สูงเกือบร้อยเมตรบนท้องฟ้าแล้ว ก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อย่างสมบูรณ์แม้ว่าการโจมตีระดับสี่นี้จะไม่สามารถทำลายการป้องกันของซอมบี้มังกรบินได้ แต่เสียงที่ส่งเสียงดังไม่หยุดหย่อนโจวเฉียง เดือดดาลระดับการโจมตีที่รุนแรงทำให้เขาไม่สามารถลงมาและปล่อยให้ผีเสื้อมรณะโจมตีได้ นอกจากนี้ ระยะการโจมตีที่ไกลที่สุดของเขายังไม่ถึงร้อยเมตรเมื่อพิจารณาถึงปัจจัยที่ไม่รู้จักของป่านี้ เขาลังเลที่จะปล่อยให้ซอมบี้มังกรบินพุ่งเข้ามามาระเบิดพวกมันกันเถอะ!เขาตั้งใจปิดกั้นการจ้องมองของ มู่เสี่ยวหยูและคนอื่น ๆด้วยผีเสื้อมรณะ จากนั้นเขาก็กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงทันที“พ่อ! กลับมาแล้ว!”โจวเฉียนเฉียน ปรากฏตัวอย่างรวดเร็วและเรียกเขาด้วยความรักโจวเฉียง สัมผัสใบหน้าของเธอและออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว“แจ้ง เจียงอ้ายกัว ฉันต้องการแพ็คระเบิดจำนวนมาก และเพิ่มพลังได้เล็กน