ามเครื่องหมายในแผนที่เหตุผลหลักคือในช่วงครึ่งทาง ซอมบี้มังกรทำให้ โจวเฉียงรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก ดูเหมือนว่าบางสิ่งที่มองไม่เห็นบนท้องฟ้ากำลังจ้องมองมาที่พวกเขาไม่ต้องคิด ต้องเป็นฝูงซอมบี้เมฆแน่ๆโจวเฉียง ได้เห็นว่าฝูงซอมบี้บนเมฆนั้นน่ากลัวเพียงใด ลงมาจากท้องฟ้าในลักษณะปกคลุมท้องฟ้า และแต่ละตัวก็ดุร้ายและทรงพลังนี่เป็นเพียงยอดกูเขาน้ำแข็งของฝูงซอมบี้เมฆตัวอย่างเช่น เหนือเมฆยังมีสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกหรือ?พวกมันดำรงอยู่แบบไหน?เขายังไม่พร้อมที่จะมีส่วนร่วมกับพวกมันโดยธรรมชาติแล้ว โจวเฉียงรู้สึกหวาดกลัวและรีบไปจากนั้นจึงเรียกเสี่ยวเล่ยออกมาเพื่อวิ่งท้ายที่สุดแล้ว การดำรงอยู่ใด ๆ ที่สามารถทำให้มังกรซอมบี้หวาดกลัวจะต้องไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอนับประสาอะไรกับ โจวเฉียง ที่มีเพียงทักษะการลอยตัวเขาอาจถูกฆ่าได้ง่ายๆ หากเขาเผชิญหน้ากับซอมบี้พิเศษเหล่านั้นบนท้องฟ้ามู่เสี่ยวหยูและคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่จริงจังของ โจวเฉียง พวกเธอจึงไม่กล้าถามอะไรมากหลังจากเก็บซอมบี้มังกรออกไปแล้ว พวกเขาก็วิ่งมากกว่าห้าสิบกิโลเมตร และ โจวเฉียง ก็กล้าที่จะปล่อยซอมบี้มังกรออกไปอีกครั้งครั้งนี้โชคดีที่ซอมบี้มังกรไม่เตือนการดำรงอยู่ในท้องฟ้าไม่ได้ติดตามนี่คือเหตุผลที่พวกเขาใช้เวลาสองถึงสามเท่าเพื่อไปถึงหุบเขาดอกท้อ“น่าเสียดาย ที่นี่คงจะสวยงามมาก่อน”มู่เสี่ยวหยูมองไปที่ซากปรั
