ันเป็นความงามที่แตกต่างออกไปโจวเฉียง หัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาดูหลังจากที่เขาขยับไปได้เล็กน้อย เขาก็รู้ถึงความแข็งแกร่งของตัวเองแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจอีกต่อไปตอนนี้มันเป็น ผีเสื้อพ่ยุมรณะของเขาที่กำลังเก็บเกี่ยวกายใต้การบดขยี้ของเลเวล ไม่มีซอมบี้ตัวใดในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ที่สามารถหลบหนีได้ในหมู่บ้านที่มีพื้นที่น้อยกว่า 15 เฮกตาร์นี้ พวกเขาเคลียร์พื้นที่ได้กายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงเมื่อมองไปรอบๆ พื้นดินก็เต็มไปด้วยซากศพซอมบี้รูปแบบต่างๆ เรียงซ้อนกันอย่างสวยงามเพื่อลดปริมาณการเคลื่อนไหวสำหรับสามสาวโจวเฉียง ระบุว่าพวกเธอจำเป็นต้องรวบรวมของเหลวของยีนตั้งแต่ระดับ 3 ขึ้นไปเท่านั้นหลังจากทำความสะอาดบ้านหลังเล็กๆ ที่ค่อนข้างไม่บุบสลายที่เขาเห็นก่อนหน้านี้แล้ว เขาก็หยิบข้าวของเครื่องใช้ในการดำรงชีวิตออกจากห้องเก็บของเพื่อให้ผู้หญิงทั้งสามคนจัดระเบียบเมื่อพิจารณาถึงความกลัวของบางคนต่อสถานการณ์ในหุบเขาดอกท้อ แม้ว่าพวกเธอจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยในหุบเขาดอกท้อ โจวเฉียงจึงตัดสินใจตรวจสอบสถานการณ์ด้วยตัวเองก่อนด้วยการใช้โกสท์เพื่อปกป้องเขา เขาเอา ผู้กลืนชีวิต ออกมาและเริ่มรุกคืบกูเขาที่สูงที่สุดในบริเวณใกล้เคียงอยู่ในหุบเขาดอกท้อดังนั้นจึงง่ายต่อการค้นหาทิศทางเขาไม่รู้ว่าซอมบี้ที่อยู่รอบๆ กลัวการทำความสะอาดหมู่บ้านดอกท้อเมื่อเร็วๆ นี้หรืออะไร แต่ระหว่างทาง ผู้กลืนชีวิต ที่เขาควบคุมไม่เห็นซอมบี้สักต
