ัวเองฟื้นคืนสู่สภาวะสูงสุดโจวเฉียงกระโดดขึ้นจากเตียง รู้สึกว่าไม่มีปัญหา“ตราบใดที่คุณทนได้สักสิบนาที คุณก็พร้อมที่จะกลับไป”แต่คิดว่าสิบนาที ใครจะให้เวลาคุณพักสิบนาที?เมื่อเขาฟื้น โจวเฉียง ก็เทเลพอร์ตกลับไปยังโลกหายนะมันยังคงเป็นถนนในเมืองหน้าผา และเขายังคงนอนอยู่บนพื้นเช่นเดียวกับเมื่อ โจวเฉียง จากไปข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ หมอแห่งความตาย ไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป มีเพียง โกสท์เท่านั้นที่ไม่มีคำสั่ง และคอยปกป้องโจวเฉียง แทนรอบๆ ตัวเขาเต็มไปด้วยซากศพซอมบี้ ไม่ว่าจะเจาะสมองหรือหัวก็ระเบิดหรือพวกเขาถูกเผาเป็นเถ้าถ่านโจวเฉียง ยืนขึ้น มองไปที่เถ้าถ่านทั่วสถานที่ และยิ้มอย่างขมขื่นเมื่อ ผีเสื้อพายุมรณะเคลื่อนไหว ซอมบี้ที่ต่ำกว่าระดับที่สี่ไม่เหลือแม้แต่ของเหลวของยีนเพราะพวกมันทั้งหมดถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน“เสี่ยวหยู เตรียมตัวให้พร้อม เราจะเข้าไปในเมือง”โจวเฉียง ส่งข้อความถึง มู่เสี่ยวหยู“เข้าใจแล้วค่ะ บอส!”มู่เสี่ยวหยู ได้ตอบกลับโจวเฉียง ส่งคำสั่งไปยังซอมบี้มังกรบิน ซอมบี้มังกรบินที่พาดผ่านหุบเขาพุ่งออกไปทันทีและพามู่เสี่ยวหยูและคนอื่น ๆไปครึ่งนาทีต่อมา ซอมบี้มังกรบินก็บินเข้ามาในเมืองพร้อมกับลมกระโชกแรงมู่เสี่ยวหยู และทีมของเธอออกจากซอมบี้มังกรบิน“พวกเธอไปทำงานได้แล้ว”โจวเฉียง ชี้ไปที่ซอมบี้ที่เกลื่อนพื้นหลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็กระโดดขึ้น แขนขวากลายพันธุ์แล้วเหวี่ยงหนวดออกมาเสียบเข้ากับห
