างส่วนกำลังออกมาจากโรงเก็บเครื่องบิน และอีกหลายลำกำลังติดตั้งกระสุนนาหลันหนิงยิ้มจางๆ“มาสร้างความวุ่นวายกันเถอะ”“โลกนี้จะสั่นสะเทือนเพราะฉัน”นาหลันหนิง รู้อย่างแน่นอนว่ารูปร่างหน้าตาของเธอสื่อถึงอะไรในโลกนี้เธอกระพือปีกหนึ่งครั้งแล้วพับขึ้น โดยให้หัวมังกรชี้ลง เข้าสู่สถานะดำดิ่งอย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้เริ่ม [พุ่งโจมตี] ไม่จำเป็นต้องต่อต้านสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้ต่อหน้าเธอ เครื่องบินรบนั้นไม่มีนัยสำคัญพอๆ กับจุดเล็กๆในชั่วพริบตา เธอก็ปรากฏตัวขึ้นจากก้อนเมฆ แสดงใบหน้าดุร้ายและดำดิ่งลงมา“นั่น.”“ยิง.”“ยิงมันลง”
ในศูนย์บัญชาการ ผู้บังคับบัญชาออกคำสั่งเขาไม่ได้คาดหวังว่าลางสังหรณ์ของเขาจะถูกต้อง มังกรบินที่หายไปจะไม่จากไปแบบนั้นอย่างแน่นอนในเวลานี้ การป้องกันต่อต้านอากาศที่นี่ยังล็อคเข้ากับ นาหลันหนิง เป็นครั้งแรกรอบๆ ท่าเรือทหาร ขีปนาวุธป้องกันภัยทางอากาศจำนวนหนึ่งยิงออกไป และปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานจำนวนมากได้ระดมยิง ก่อตัวเป็นเปลวไฟเป็นทางยาว โดยมุ่งยิงไปที่มังกรบินโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้สายตานับไม่ถ้วนจ้องมองท้องฟ้านาหลันหนิง เพิกเฉยต่อขีปนาวุธและการยิงต่อต้านอากาศยานเหล่านี้ รักษาความเร็วการพุ่งของเธอ จากนั้นข้ามการป้องกันทางอากาศเหล่านี้และบุกเข้าไปในฐานทัพอากาศด้านล่างไฟพ่นออกมา พัดเครื่องบินขับไล่ที่เพิ่งออกจากพื้นนาหลันหนิง บินอีกครั้ง จุดไฟเครื่องบินรบทั้งหมดที่เตรียมบินขึ้นระห
