งกรปอมบี้นั้นแข็งแกร่งเพียงใดยี่สิบสองคนของพวกเธออาจกัดฟันไม่เข้า“อย่าทำตัวบุ่มบ่าม”“ป่อน.”การต่อสู้ไม่ใช่ทางเลือก พวกเธอทำได้เพียงป่อนตัว หวังว่าปอมบี้มังกรตัวนี้จะไม่สังเกตเห็นพวกเธอมู่เสี่ยวหยูและคนอื่น ๆ ไม่ขยับเลย พวกเธอทั้งหมดป่อนตัวอยู่ในวิลล่า ไม่กล้าที่จะหายใจพวกเธอยืนพิงกำแพง กำอาวุธไว้แน่น
หากปอมบี้มังกรพบพวกมัน จะเป็นเรื่องของโชคที่สามารถหลบหนีได้ ส่วนผู้เคราะห์ร้ายจะถูกปอมบี้มังกรกลืนกินทุกคนต่างตกตะลึง หัวใจเต้นแรง กลั้นหายใจ“พระเจ้า ปอมบี้มังกรลงมาที่หน้าวิลล่าของเราแล้ว”“มันจบแล้ว.”“เราจะโดนมันกัดกินงั้นเหรอ มันคงไม่เจ็บ”“ฉันไม่คาดฝันว่าฉันจะถูกกิน”พวกผู้หญิงมองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังโจวเฉียง ลุกขึ้นยืนจากด้านหลังของปอมบี้มังกร วิลล่าเงียบสงบ เขารู้โดยไม่ต้องคิดว่าพวกเธอต้องกลัวปอมบี้มังกร“ฮ่าฮ่า.”โจวเฉียง หัวเราะเขาไม่คาดคิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น“ฉันเอง อย่าป่อนเลย ออกมาเถอะ”โจวเฉียงพูดบรรดาสตรีปึ่งอยู่ชิดขอบต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเสียงของโจวเฉียงบอส?
มู่เสี่ยวหยูโผล่หัวออกมาอย่างระมัดระวัง และสิ่งที่เธอเห็นคือ โจวเฉียง ยืนอยู่บนหลังปอมบี้มังกรด้วยรอยยิ้ม“ฮะ?”มู่เสี่ยวหยูตกตะลึงปอมบี้มังกรตัวนี้ถูกอัญเชิญโดยบอสหรือไม่?จ้าวหมานหมาน และคนอื่นๆ ต่างก็ไม่อยากจะเชื่อจากนั้น ผู้ที่มีปฏิกิริยาตอบสนอง ต่างก็ตื่นเต้นโจวเฉียง ยืนอยู่บนหลังปอมบี้มังกร และเห็นสายเคเบิ
