ราะทั้งสามคันพุ่งไปข้างหน้าผ่านสิ่งนี้“แฮ่แฮ่.”แม้ว่าจะมีสมุนซอมบี้ตามล่าซอมบี้ในบริเวณนั้นอยู่เสมอแต่ก็ยังมีปลาสองสามตัวที่เล็ดลอดผ่านตาข่ายและเดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนเหล่านี้เสียงร้องของซอมบี้เริ่มดังขึ้น ซอมบี้ธรรมดาหลายตัวเดินไปมาบนถนนและเมื่อพวกมันเห็นรถหุ้มเกราะ พวกมันก็เริ่มวิ่งเข้าหาพวกมันมู่เสี่ยวหยูหยิบคันธนูยาวขึ้นมา ยิงลูกธนูห้าดอกอย่างตั้งใจเปิดฝาครอบรถหุ้มเกราะแล้วปีนออกไปเธอเหลือบมองซอมบี้ที่วิ่งเข้าหารถหุ้มเกราะแล้วชักธนูออกมาด้วยพละกำลังของเธอ ดึงคันธนูให้เต็มวงได้อย่างง่ายดายเมื่อปล่อยมือของเธอ ลูกศรบินไป“ฉึก!”ลูกธนูพุ่งเข้าใส่หัวของซอมบี้และทะลุทะลวงเข้าไป
ลูกธนูสั่นสะเทือนและซอมบี้ก็ล้มลง
มู่เสี่ยวหยูไม่ได้หยุด เธอดึงธนูออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ลูกธนูหลายดอกก็พุ่งออกไปซอมบี้สองสามตัวที่ปรากฏตัวถูกฆ่าด้วยลูกศรที่หัวของพวกมันทั้งหมดในสถานที่นี้ มันเป็นเรื่องยากที่จะใช้ปืนดังนั้นในการจัดการกับซอมบี้เหล่านี้ การใช้ธนูและหน้าไม้นี้เหมาะสมที่สุดหลังจากฆ่าซอมบี้ไม่กี่ตัว มู่เสี่ยวหยูก็ปีนกลับเข้าไปในรถหุ้มเกราะโจวเฉียง เห็นสิ่งนี้และยกนิ้วให้หลังจากผ่านถนนหลายสาย ในที่สุดจำนวนซอมบี้ก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างไรก็ตาม รถหุ้มเกราะไม่ได้เปิดฉากยิง พวกเขาขับรถด้วยความเร็วสูงสุด พุ่งชนฝูงซอมบี้ ทิ้งเส้นทางที่เปื้อนเลือดไว้เบื้องหลัง“แฮ่!”
ข้างหน้ามีคีปเปอร์ตัวสูงอยู่บนถนน เหวี่ยงขาแหล
