ถุระเบิด?”“เขาไร้ยางอาย”แม้จะสาปแช่ง พวกเขาก็กระจัดกระจาย ต่างปกป้องศีรษะของตนบูม! บูม! บูม!เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง สั่นสะเทือนอาคารโดยรอบคลื่นกระแทกกวาดไปทั่วบริเวณ ทำให้เศษแก้วจำนวนนับไม่ถ้วนแตกกระจายในทันทีระเบิดอากาศเหล่านี้ระเบิดท่ามกลางฝูงชนและเหนือฝูงชนเศษกระสุนที่เกิดจากการระเบิดตกลงมาทำให้พวกที่อยู่ด้านล่างดูเหมือนถูกยิงทะลุ เศษกระสุนฉีกเกราะและเนื้อของพวกมันอย่างง่ายดายท่ามกลางเสียงกรีดร้อง พวกเขาจำนวนมากล้มลงระเบิดกลางอากาศชุดนี้ได้ทำลายนักรบพันธุกรรมไปเกือบร้อยคน
พวกเขาล้มลงกับพื้นทีละคน ส่วนใหญ่ไร้ชีวิตมีนักรบพันธุกรรมจำนวนน้อยเท่านั้นที่กลิ้งไปมาและกรีดร้อง ในขณะที่บางคนไม่สามารถขยับตัวได้เลย มีอาการชักกระตุกขณะรอความตายฉากนั้นน่าสยดสยองมากจนทำให้ทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ห่างๆเหงื่อไหลพวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไม โจวเฉียง ถึงพกระเบิดได้มากมายขนาดนี้เมื่อเห็นการสังหาร พวกเขาจะกล้าเข้าใกล้ โจวเฉียงหรือไม่?“ผจญเพลิงด้วยไฟ ใช้วัตถุระเบิด”“ปืนกลอยู่ไหน ตั้งเลย”ไม่มีปัญหาการขาดแคลนระเบิดในป้อมปราการสีแดง โดยไม่ลังเล ผู้บังคับบัญชาบางคนที่ถือระเบิดเปิดใช้งานและขว้างใส่ โจวเฉียงแรงแขนของพวกเขาเพียงพอที่จะขว้างระเบิดในระยะร้อยเมตรได้อย่างง่ายดาย
ดังนั้น สิ่งที่ โจวเฉียง เห็นคือสายฝนของวัตถุระเบิดตกลงมาใส่เขาราวกับห่าฝน ปฏิบัติต่อเขาเหมือนกับที่เขาปฏิบัติต่อพวกเขาโจวเฉียงเงยหน้าขึ้นโดยไม่ส