[พายุมรณะ] พวกเขาไม่สามารถทนการโจมตีที่อุณหกูมิสูงเป็นพิเศษเหล่านี้ได้เลย และพวกเขาก็ถูกจุดไฟทีละคน และกลายเป็นเถ้าถ่านในที่สุด
นักรบพันธุกรรมที่โชคดีพอที่จะไม่ถูกโจมตี เขาตกใจแทบตายเมื่อเห็นฉากนี้ไม่มีความปรารถนาที่จะอยู่และหยุด โจวเฉียง เลยพวกเขาหันหลังกลับและหนีไป บนกำแพงเมือง มันกลายเป็นเกมว่าใครจะหนีได้เร็วที่สุดพวก นักรบพันธุกรรมที่อยู่ไกลออกไป พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็รู้สึกงุนงงเมื่อเห็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ก่อตัวขึ้นที่นี่ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะพอเดาได้ด้วยใบหน้าที่ตื่นตระหนกของนักรบพันธุกรรมที่พ่ายแพ้เหล่านี้ และพวกเขาก็ถอยกลับไปโดยไม่รู้ตัว ‘กำแพงเมืองซึ่งเต็มไปด้วยผู้คน ตอนนี้กำลังหลบหนีอย่างบ้าคลั่งโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ประตูเมืองที่ โจวเฉียง อยู่ผีเสื้อพายุมรณะที่บินสูงกระจายตัวกลายเป็นจุดแสงพร่างพราวยี่สิบจุดบนท้องฟ้าพวกเธอหยิ่งยโสมาก ขัดขวางทุกทิศทุกทางรอยสักลึกลับที่ปรากฏบนร่างกายของพวกเธอ เรือนร่างที่น่าหลงใหล บัดนี้ได้กลายเป็นตัวตนของปีศาจ ด้วยการกระพือปีกหลากสีสัน อนุกาคแสงร้อนจะบินไปข้างหน้า จุดไฟอาคารขนาดใหญ่นี้และทำให้มันกลายเป็นทะเลไฟ
โจวเฉียงยังไม่เคลื่อนไหวจนกระทั่งวินาทีนี้เขาเดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว โดยด้านหน้ายังคงอยู่ห่างจากประตูเมืองนี้หลายสิบเมตรเจาะเกราะ + โจมตีหนัก + บ้าคลั่ง.ทักษะบัฟซ้อนทับกันอย่างต่อเนื่อง และ โจวเฉียง ก็ยื่นมือออกมา“ฮึ
