วเฉียง ยกมือขึ้น หยิบไรเฟิลซุ่มยิงขนาดใหญ่ออกมาจากช่องเก็บของ เล็งและยิง. ทั้งหมดในคราวเดียว“บูม!”ท่ามกลางเสียงคำรามของไรเฟิลซุ่มยิง โดรนบนท้องฟ้าถูกยิงเป็นชิ้นๆหน้าจอหายไปพร้อมกับมันโจวเฉียง วางปืนไรเฟิลหนักและพูดว่า “เร็วเข้า เราจะออกจากที่นี่”
ไม่ใช่ว่า โจวเฉียง กลัวพวกเขา แต่เขาไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่เขาวางแผนที่จะออกจากป้อมปราการสีแดงอยู่ดี ไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาไปมากกว่านี้หลี่ซีเจีย พยักหน้า วิ่งไปหาทุกคนเร่งความเร็วทีมล่าเสบียง ป้อมปราการสีแดงนี้กลับมาพร้อมของที่ริบมาได้ พาหนะของพวกเขาเต็มไปด้วยเสบียงโจวเฉียง มองไปที่เสบียงที่กองอยู่บนรถบรรทุก แล้วหยิบกระป๋องขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นทรัพยากรในโลกหายนะเป็นเรื่องแปลกบางอย่างจะเน่าเสียอย่างรวดเร็ว บางอย่างจะยังคงไม่บุบสลาย คุณต้องกรองเสบียงนับไม่ถ้วนเพื่อหาสิ่งที่มีประโยชน์สัดส่วนของเสบียงที่ไม่บุบสลายนั้นไม่มาก ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์โจวเกวียงเปิดกระป๋อง มันคือหมูกระป๋อง ดูเหมือนจะไม่เสียด้วยความอยากรู้อยากเห็น โจวเฉียงชิมมันรสชาติดูดีกินได้
“ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาโกรธมาก ปรากฎว่าทีมนี้กำลังขนเสบียงจำนวนมาก”ทีมนี้ต้องพบซูเปอร์มาร์เก็ตที่มีอาหารที่มีประโยชน์มากมายอยู่ข้างใน และรายงานไปยัง ป้อมปราการสีแดงใครจะไปคิดว่าพวกเขาพักผ่อนที่นี่เพียงเพื่อพบกับ โจวเฉียง และกลุ่มของเขาผลลัพธ์ของความโลกของพวกเขาคือ โจวเฉียง โต้กลับแน่
