วกเธอแทบจะกลืนกินเขาเมื่อเคลียร์สถานที่แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่อีกต่อไปยิ่งไปกว่านั้น มันอันตรายมากที่นี่ใกล้ทะเล สัตว์ทะเลสามารถโจมตีได้ตลอดเวลาเมื่อมองไปที่กำแพงสูงที่ปกป้องท่าเทียบเรือ ซึ่งมีอาวุธหนักอยู่มากมายกงเหวินปินลงทุนจำนวนมากที่นี่
น่าเสียดายสำหรับ โจวเฉียง การป้องกันเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องตลกนอกท่าเรือ ฝูงชนก่อนหน้านี้ที่มีมากกว่าหนึ่งพันคนตอนนี้เหลือไม่ถึงสองร้อยคนแล้วพวกเขาส่วนใหญ่ออกไปแล้ว และมีเพียงทิศทางเดียวเท่านั้นที่จะไป ซึ่งก็คือไปทางป้อมปราการสีแดงเมื่อเห็น โจวเฉียง และกลุ่มของเขาออกมา เฒ่าโม่ก็ดึงความกล้าออกมา “ให้เวลาฉันอีก 5 ปี แล้วฉันจะทะลวงเรือดำน้ำชั้นราชาทะเล ลำนี้ให้หมดทุกซอกมุม”หลี่ซีเจีย มองแปลก ๆ ที่ เฒ่าโม่เรือดำน้ำหายไปแล้วเขาจะทะลวงอะไรโจวเฉียง ยิ้มและพูดว่า “ไม่จำเป็น”“พวกคุณมีเวลาสะสางเสบียงที่นี่ แล้วอพยพในอีกหนึ่งชั่วโมง”สีหน้าเฒ่าโม่เปลี่ยนไปหากปราศจากภารกิจในการถอดรหัสเรือดำน้ำ เขาจะทำอะไรได้บ้างในโลกแห่งหายนะนี้เมื่อเขานึกถึงการจากไปของ โจวเฉียง เฒ่าโม่ ก็นึกถึงสัตว์ทะเลที่จะปรากฏตัวเป็นครั้งคราว
หากไม่มีนักรบพันธุกรรมประจำการอยู่ที่นี่ พวกเขาจะต้องถูกโจมตีโดยสัตว์ทะเลอย่างแน่นอนเฒ่าโม่ที่มีสีหน้าสลดใจ โจวเฉียงกล่าวว่า “พวกคุณจัดระเบียบคนเหล่านี้และอพยพบริเวณนี้ก่อน หาสถานที่เพื่อทำการซ่อมแซม”“หลิวเซี่ย ฉันต้องออกไปสองสามวัน คุณใช้เ
