ยง ซึ่งดูเหมือนไม่มีการเปลี่ยนแปลง แท้จริงแล้วซ้อนทับกันมากกว่าการขยายพลังถึงสิบเท่า“ซึปเปอร์บีม!”ความคิดหนึ่งปรากฏขึ้น และจู่ๆ ลำแสงขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของ โจวเฉียง
ความสว่างของเสาไฟนี้ทำให้กลางวันดูสว่างขึ้นแม้ว่าจะเป็นเวลากลางวันแล้วก็ตามคลื่นพลังงานปรากฏขึ้นอย่างสุดขีดในพริบตามันก็ระดมยิงอย่างหนักประตูเมืองเหล็กราวกับว่ากลายเป็นไอ ถูกทะลวงเข้าทันทีกลายเป็นทางเดินขนาดใหญ่ฉากที่น่าสะพรึงกลัวทำให้ทุกคนตกตะลึงแม้แต่ หลี่ซีเจีย และคนอื่น ๆ ต่างก็อ้าปากค้างและตกอยู่ในอาการมึนงงหลี่ซีเจีย รู้ว่า โจวเฉียง แข็งแกร่ง แต่เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ประตูเมืองเหล็กหนาขนาดนั้นจะถูกทำลายด้วยคลื่นมือของเขาได้หรือไม่?แม้แต่ราชินีนักสู้ที่มองเห็นเหตุการณ์นี้ ก็ยังดูงุนงงในดวงตาของเธอ เธอสงสัยว่าเป็นภาพหลอนที่เกิดจากการเสียเลือดมากเกินไปหรือไม่ คนคนหนึ่งสามารถมีพลังได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?จำเป็นต้องเอาแต่ใจขนาดนี้เลยเหรอ?โจวเฉียง กวักมือเรียก
หลี่ซีเจีย หลุดจากภวังค์ เธอเหยียบคันเร่งและขับรถไปที่ประตูเมืองเธอหยุดอยู่ตรงหน้า โจวเฉียงโจวเฉียง ตบมือ ไร้หน้า ก็หายไปทันทีภายใต้สายตาของพวกเขาโจวเฉียงไม่กลัวที่ผู้คนในป้อมแดงจะรู้จักเมื่อเผชิญกับความแข็งแกร่งอย่างแท้จริง ทำไม โจวเฉียงต้องกลัวพวกเขารู้ความลับของเขา?โจวเฉียง เข้าไปในที่นั่งผู้โดยสาร“เราไปกันเลยไหม”จนกระทั่ง โจวเฉียง พูดว่า
