โจวเฉียง เฝ้าดูคีปเปอร์ทั้งสามนี้และเผยรอยยิ้มจาง ๆ“ได้เวลาไปทำงานแล้ว”โจวเฉียง ปึ่งมีสติสัมปชัญญะอยู่ในวิญญาณ กระโจนใส่คีปเปอร์ทั้งสามนี้ที่มาถึงทีละตัวเพื่อจัดการกับคีปเปอร์ 3 ตัวและประสานงานกับ ราชินีนักสู้จำเป็นต้องมีการคำนวณที่สูงเป็นพิเศษต้องไม่ช้าหรือเร็วเกินไปไม่อย่างนั้นโลกภายนอกคงจะเจออะไรแปลกๆ และพวกเขาจะต้องสงสัยแน่ๆโจวเฉียง ยืนอยู่หน้าราชินีนักสู้ แต่เธอไม่รู้เลย ในทางกลับกัน ตาของเธอจับจ้องไปที่คีปเปอร์ตัวแรกอย่างแน่นหนางอเข่าแล้วพุ่งออกไปอย่างที่ โจวเฉียง เดาไว้ เธอจะไม่เพียงแค่ยืนรอให้คีปเปอร์วิ่งขึ้นมา นั่นจะเฉยเมยมาก“ได้เวลาแล้ว.”โจวเฉียง เหวี่ยงกรงเล็บของเขา
คีปเปอร์ที่พุ่งเข้ามาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ากรงเล็บโกสท์ล่องหนเกือบจะรออยู่ที่หัวของมัน“พัฟ!”กรงเล็บกวาดไปทั่วและแยกหัวของคีปเปอร์คีปเปอร์นี้ถูกฆ่าตายทันทีแต่แรงเฉื่อยของมันไม่เปลี่ยนแปลง มันยังคงพุ่งเข้าหาราชินีนักสู้ด้วยแรงเฉื่อยราชินีนักสู้ขยับเข้ามาใกล้ ดวงตาของเธอเบิกกว้างเพราะเห็นหัวของคีปเปอร์เปิดออก ปึ่งไม่ได้เกิดจากเธอ
ค่อนข้างสับสน คีปเปอร์ที่สองมาถึงเธอกัดฟันทนความเจ็บปวดและรีบวิ่งไปหาคีปเปอร์ที่สองเมื่อเผชิญหน้ากับกรงเล็บที่ยกขึ้นของคีปเปอร์ตัวนี้ ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างอีกครั้งเพราะเห็นอะไรบางอย่างตัดตรงหัวเล็กๆบนขาของคีปเปอร์อย่างชัดเจน“พัฟ!”ด้วยเสียงแผ่วเบา ศีรษะเล็กๆ ถูกตัดเปิดออก และมีของเหลวคล้
