างระบายพลังออกมาหลู่จื้ออัน เคลื่อนไหวโดยปราศจากการพูดคุยใดๆ พุ่งเข้าหาราชินีนักสู้นอกจากนี้เขายังเป็นนักรบพันธุกรรมที่พัฒนาความเร็วเมื่อเข้าสู่ระยะ เขาล็อคเข้ากับราชินี โดยใช้ความสามารถ‘แฟนธ่อม’ ซึ่งทำให้เขาหายตัวไปราวกับว่าเขาเป็นร่องรอยของภาพติดตาที่ตาเปล่ามองไม่เห็นราชินีนักสู้มองเขาอย่างเย็นชา ราวกับตกตะลึง
แต่.
‘ปุ!’‘ปุ!’สองเสียง เสียงอาวุธเข้าเนื้อดวงตาของ หลู่จื้ออัน เบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ เลือดสดๆไหลออกจากปากของเขาอย่างต่อเนื่อง และเขาจ้องมองไปที่ราชินีนักสู้โดยไม่สามารถพูดอะไรได้สักคำขวานอันแหลมคมของราชินีนักสู้เจาะเข้าที่คอของเขาตรงตำแหน่งการฆ่าด้วยการโจมตีครั้งเดียวอย่างแท้จริงแต่ในสายตาของ หลู่จื้ออัน มีความโล่งใจและชื่นชมผู้หญิงคนนี้เหี้ยมโหดจริงๆเธอไม่หลบการแทงของเขาที่ท้องของเธอ แต่รับการโจมตีใบมีดของ หลู่จื้ออัน ทะลุช่องท้องของราชินีนักสู้ทะลุไปที่หลังของเธอแต่แค่ด้านซ้ายหลีกเลี่ยงตำแหน่งส่วนใหญ่ที่อวัยวะนั้นอยู่อาการบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ถึงแก่ชีวิตอย่างแน่นอนการจับเวลาและการควบคุมตำแหน่งนี้เหนือจินตนาการ
การเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อยอาจก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่เป็นอันตรายร่วมกัน มิฉะนั้นทั้งคู่อาจเสียชีวิตได้คนอื่นจะไม่ทำเช่นนี้แต่ราชินีนักสู้ทำเธอเริ่มการต่อสู้ด้วยการเคลื่อนไหวที่อันตรายอย่างยิ่งนี้เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจที่ทำให้เธอสามารถฆ่าหลู่จื้ออัน ได้ในการโจมตีครั้งเด
