ซีเจีย แตกต่างจากของ มู่เสี่ยวหยู ทั้งคู่เป็นความงามที่หายากเมื่อตกกลางคืน.หลี่ซีเจีย เปิดตาของเธอ จากนั้นเธอก็มีหน้าแดง เธอลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องของ โจวเฉียง อย่างเงียบ ๆเธอเปิดประตูเบา ๆ หลี่ ซีเจียมองไปที่เตียงจากนั้นเธอก็รีบขึ้นไปบนเตียง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ยังกัดฟัน ยกผ้าห่มขึ้นแล้วเข้าไปอย่างไรก็ตาม.“อา.”หลี่ซีเจียทรุดลงไม่มีใครอยู่บนเตียง ไม่พบโจวเฉียงในที่สุดเธอก็รวบรวมความกล้าโดยตั้งใจจะมอบตัวให้ โจวเฉียงแต่โจวเฉียงผู้นี้ เขาไม่ได้นอนกลางดึกทำอะไรอยู่?
การสื่อสารเชิงลึกซึ้งที่เธอจินตนาการไว้อยู่ที่ไหนเธอลุกขึ้นด้วยความโกรธและไม่ยอมแพ้ เธอตรวจสอบห้องของเพื่อนของเธอ แต่ไม่มีวี่แววของ โจวเฉียง“เขาต้องถูกจิ้งจอกตัวนั้นหลอกไปแน่ๆ”หลี่ซีเจีย โกรธมาก เธอต้องการให้ โจวเฉียง ตัดสิน เธอสวยไม่พอ รูปร่างของเธอไม่ดีพอเหรอ?หรือว่าเธอไม่สามารถใช้ท่าล่อลวงต่างๆ ได้?เขาต้องไปหาผู้หญิงคนนั้นเหรอ?“ปัง!”หลี่ซีเจีย ปิดประตูอย่างรุนแรงและเข้านอนโดยคลุมศีรษะของเธออันที่จริง หลี่ซีเจีย คิดผิดต่อ โจวเฉียง จริงๆ เขาแค่กลับมายังโลกสมัยใหม่เพื่อนอนหลับหากต้องการหาผู้จัดการล็อบบี้คนนั้นเขาต้องการที่จะตามหาเธอโดยไม่สนใจสาวงามที่มีเสน่ห์กว่าตรงหน้าเขาจริง ๆ เหรอ?เมื่อเขาตื่นขึ้นในตอนเช้า โจวเฉียง ก็เตรียมอาหารเช้าหลี่ซีเจีย ลุกขึ้น จ้องมอง โจวเฉียง ด้วยสีหน้าไม่พอใจ“เกิดอะไรขึ้น?”
โจวเฉียง ไม่รู้อะไ
