ท้ายปืนที่แกว่งมาทางเขา โจวเฉียงยกมือขึ้นและจับมันอย่างง่ายดายเขาจับก้นปืนแน่น และแม้อีกฝ่ายออกแรง ก็ไม่สามารถถอนออกได้“ไอ้เวร ปล่อยนะ” สมาชิกในทีมหน้าแดงก่ำด้วยความพยายาม ไม่สามารถดึงปืนออกไปได้คนอื่นๆ ต่างก็ประหลาดใจหนุ่มหน้าสวยคนนี้พยายามฆ่าตัวตายด้วยการขัดขืนหรือเปล่า?อย่างไรก็ตาม โจวเฉียง เพียงแค่ยิ้ม จากนั้น ราวกับว่าเขาได้หายไปแล้ว เขาปรากฏตัวต่อหน้าชายคนนั้น แขนของเขากลายพันธุ์กลายเป็นหนามยักษ์ที่แหลมคมในทันที“พัฟ…”หนวดแหลมซึ่งสร้างจากแขนทั้งหมดของเขาแทงเข้าที่คอของชายคนนั้นดวงตาของชายคนนั้นเบิกโพลงด้วยความประหลาดใจ ราวกับว่าเขาไม่คาดคิดว่า โจวเฉียง จะฆ่าเขาโดยไม่ลังเล
ในโลหายนะนี้ ใครจะสุกาพเกี่ยวกับการฆ่า?ที่นี่การฆ่าอย่างเสรี ใครที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นเจ้านายพวกเขาทั้งหมดต้องการทำให้เขาเป็นทาส โจวเฉียงไม่เสียเวลาพูด เขาแค่ลงมือทำผู้คนที่อยู่ที่นั่นดูเหมือนจะไม่ได้คาดหวังถึงการเคลื่อนไหวที่เด็ดขาดเช่นนี้เมื่อเห็น โจวเฉียง ฆ่าสมาชิกในทีม ทุกคนก็ตกตะลึงซ่งเหว่ยตอบสนองอย่างรวดเร็ว ฟันดาบของเขาไปทางโจวเฉียงพวกเขาใช้เวลาหลายปีในสนามรบ ปฏิกิริยาของพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถเปรียบเทียบได้อย่างไรก็ตาม พวกเขาเห็นเพียงกาพพร่ามัวก่อนที่ชายแปลกหน้าในชุดดำและหมวกจะปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตอบสนอง พวกเขารู้สึกปวดหัวอย่างมาก“อา…”ทีละคนจับศีรษะและวางอาวุธ พวกเขาทนไ
