ช่เวลามาคิดถึงปัญหาเหล่านี้สองขาของพวกเขาไม่สามารถวิ่งได้เร็วกว่าสี่ขา ความเร็วของเสี่ยวเล่ยนั้นเร็วเกินไป ในชั่วพริบตา มันก็ตามนักรบพันธุกรรมทันเช่นเดียวกับทหารม้าในสมัยโบราณ โจวเฉียง เหวี่ยงดาบของเขาด้วยความเร็วนี้ ชายคนนั้นก็ถูกผ่าออกเป็นสองส่วนโจวเฉียง หันกลับมาอีกครั้งคนเหล่านี้ไม่สามารถวิ่งได้เร็วกว่าเสี่ยวเล่ยเพียงชั่วครู่พวกเขาก็ถูกกำจัดออกไปทั้งหน่วย การตายของแต่ละคนค่อนข้างน่าสยดสยองโจวเฉียง เก็บดาบไว้ในฝัก และเมื่อเขาเดินผ่านนักรบพันธุกรรม เขาก็หยิบกระเป๋าเป้ของเขาขึ้นมาข้างในเต็มไปด้วยของเหลวยีนอันดับหนึ่งโหลในเป้อีกใบหนึ่ง โจวเฉียง พบอาหารและน้ำอาหารและน้ำถูกพวกเขาแย่งไปจนหมด บรรจุกัณฑ์ไม่บุบสลาย ส่วนใหญ่เป็นของแห้งเป็นเนื้อและข้าวห่อ
จะเห็นได้ว่าการเก็บเกี่ยวของพวกเขาในครั้งนี้ค่อนข้างมากน่าเสียดายที่พวกเขาเก็บงำเจตนาที่ไม่ควรมีไว้ และทุกอย่างก็จบลงโดยเปล่าประโยชน์สำหรับการฆ่าคนเหล่านี้ โจวเฉียงไม่รู้สึกเป็นการะใดๆ ในใจของเขาจากการสนทนาสั้น ๆ ในตอนนี้ โจวเฉียงได้ตัดสินเกี่ยวกับคนเหล่านี้แล้ว พวกเขาล้วนเป็นสวะที่ไม่อาจเปลี่ยนใจได้ซึ่งได้ฆ่าผู้คนมานับไม่ถ้วนในโลกอันเลวร้ายนี้ มือของพวกเขาเปื้อนเลือดในค่ายกักกันทาส ผู้มีพลังจะยิ่งใหญ่ ทำให้ธรรมชาติของมนุษย์บางคนได้รับการปลดปล่อยอย่างเต็มที่เขาแบกเป้หลายใบกลับมา’‘โจวเฉียง ไม่สามารถใส่ใจที่จะทำความสะอาดร่างกายของคนเหล่านี้
