โจวเฉียง คิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้ และยังคงรู้สึกว่าโกสท์นั้นไว้ใจได้การล่องหนเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุด“โอนจิตสำนึกไปยังโกสท์”โจวเฉียงส่งจิตสำนึกของเขาไปยังโกสท์ที่ซุ่มซ่อนอยู่โดยไม่ลังเลหลังจากใช้เวลาสองสามวินาทีเพื่อปรับตัวให้เข้ากับโหมดการกระทำล่องลอยของโกสท์ โจว เฉียงก็เริ่มเคลื่อนไหวโกสท์ซ่อนตัวอยู่ใต้ชายคาของอาคาร และ โจวเฉียงควบคุมมันให้ลอยออกไปข้างนอกมีซอมบี้เมฆจำนวนมาก และตัวหนึ่งอยู่ตรงหน้าเขาไม่มีอะไรจะพูด โกสท์ภายใต้การควบคุมสติของ โจวเฉียงเหมือนกับว่าเขาอยู่ที่นั่นด้วยตัวมันเอง เล็งกรงเล็บไปที่หัวของมันโจวเฉียง ไม่ได้แสดงความเมตตาใด ๆ มันเต็มไปด้วยพลังโจมตี“ปีก!”เสียงนั้นน่าฟังราวกับว่ามันถูกหั่นเป็นเนื้อ
แต่ในความเป็นจริงดวงตาของ โจวเฉียง แทบถลนออกมาโกสท์ เป็นซอมบี้กลายพันธุ์พิเศษลำดับที่สามนั้นไม่ได้ด้อยกว่าซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สี่ แต่กรงเล็บนี้เพียงแค่ข่วนผิวหนังของ ซอมบี้เมฆ เท่านั้น ทิ้งรอยสีขาวจางๆ ไว้สามรอยไม่ต้องพูดถึงการฆ่าซอมบี้เมฆ โกสท์ไม่ได้ทำร้ายมันด้วยซ้ำ“แข็งขนาดนี้?”โจวเฉียง ตกตะลึงซอมบี้เมฆที่ถูกโจมตีโดย โกสท์ หันศีรษะ กัดฟัน และส่งเสียง “แฮ่” ออกมาแต่ไม่พบการปรากฏตัวของโกสท์อย่างไรก็ตาม ซอมบี้เมฆกำลังคลานไปมา การโต้กลับแบบนี้ทำให้ โจวเฉียง รู้สึกว่ามันไม่ได้ดูเหมือนซอมบี้ แต่ดูเหมือนเป็นคนมากกว่า“ถอย!”“โกสท์ไม่สามารถทำร้ายพวกมันได้ พิสูจน
