าวกับว่าเขากำลังมองดูคนตายในขณะนี้ ไร้หน้า ก้าวไปข้างหน้ามันผ่าน โจวเฉียง ทีละก้าวเดินไปที่ หลี่เจี๋ย“อา.”
ทันใดนั้น ดวงตาของหลี่เจี๋ยก็แดงก่ำ เขากุมศีรษะ กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด และทรุดตัวลงคุกเข่าความเจ็บปวดอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้เขากำหมัดแน่นและทุบมันอย่างแรงบนพื้น พื้นผิวซีเมนต์แตกเป็นเสี่ยงๆ แต่เขากลับไม่รู้สึกอะไร กลับกัดฟันทนรับความเจ็บปวดที่แทบระเบิดปวดร้าวไปในสมองเหมือนมีไฟสุมอยู่ข้างในในเวลาไม่ถึงสองวินาที หลี่เจี๋ยก็กลิ้งไปกับพื้น เอามือกุมหัวของเขาไว้แต่ไร้หน้าไม่หยุดและยังคงเดินตรงไปหาเขาทีละก้าวทุกย่างก้าว หลี่เจี๋ย กระตุก
เมื่อถึงเวลาที่ ไร้หน้า ไปถึง หลี่เจี๋ย เขาก็หมดสติไปแล้ว
ไร้หน้ายกเท้าขึ้นกระทืบศีรษะโดยไม่ลังเล“สาด!”มันเหมือนกับแตงโมถูกบด ฉากนั้นเต็มไปด้วยเลือดหลี่เจี๋ย นายพลภายใต้ผู้นำ เป็นนักรบพันธุกรรมระดับที่สี่ไม่สามารถแม้แต่จะเคลื่อนไหวก่อนที่ศีรษะของเขาจะถูกบดขยี้อย่างอธิบายไม่ได้ฉากนี้ทำให้นักรบพันธุกรรมอ้าปากค้าง ดวงตาของพวกเขาราวกับว่าพวกเขาเห็นโกสท์เจิ้งจี้ตงก็ตกตะลึงเช่นกันชายมอมแมม (ขี่กระสุน) ต่อหน้าเขาทำแบบนี้ได้อย่างไร?จากนั้นรูม่านตาของเขาก็หดตัวเขาจำได้ว่านี่คือซอมบี้กลายพันธุ์ชนิดใด ซอมบี้กลายพันธุ์ที่น่ากลัวที่สามารถโจมตีทางจิตได้ให้ตายเถอะ เขาสั่งการซอมบี้กลายพันธุ์พวกนี้ได้ยังไง?ซอมบี้งวงซอมบี้ที่มีการโจมตีทางจิตซอมบี้กลายพันธุ์เหล่านี้อ
