ลประโยชน์ด้วย และนั่นคือสาเหตุที่พวกเขาเพิกเฉยต่อข้อเท็จจริงที่ว่าฐานได้กลายเป็นนรกไปแล้วในกรณีนั้น ไม่จำเป็นต้องเก็บพวกมันไว้โจวเฉียง ไม่สนใจที่จะพูดคุยกับพวกเขามากกว่านี้ เขาเปิดใช้งาน “แฟนธ่อม” หายไปและปรากฏขึ้นอีกครั้งต่อหน้ากลุ่มทุกคนตกใจและบางคนที่ตอบสนองอย่างรวดเร็วพยายามเปิดปากเพื่อสาปแช่งแต่ โจวเฉียง ไม่ให้โอกาสพวกเขา เขาสบัดแขนของเขาเปิดใช้งาน “คลื่นกระแทก”พลังงานปะทุขึ้น และทันใดนั้น รอบๆ ของ โจวเฉียง ก็ว่างเปล่า
หมอกหนาสีเลือดลอยขึ้นและถูกคลื่นกระแทกผลักไปรอบๆ ทำให้บริเวณนั้นกลายเป็นสีแดงนักรบพันธุกรรมหลายสิบคนกลายเป็นฝุ่นโดย โจวเฉียงโดยไม่มีแม้แต่เสียงครวญครางหลังจากฆ่าคนเหล่านี้แล้ว โจวเฉียงก็ไม่แม้แต่จะขมวดคิ้วเขาฆ่าซอมบี้มากเกินไป ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์ และค่อนข้างคล้ายกับมนุษย์การฆ่ามนุษย์และซอมบี้กลายเป็นความหมายเหมือนกันโดยไม่รู้ตัวท้ายที่สุด การฆ่าคนหลายสิบคนทำให้ โจวเฉียง รู้สึกเหมือนกับการฆ่าซอมบี้ และเขาแก้ไขมันด้วย “คลื่นกระแทก”เพียงครั้งเดียวข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวน่าจะเป็นการฆ่าซอมบี้ที่มีกลิ่นเน่าในทางกลับกันการฆ่าคนได้กลิ่นเลือดนักรบพันธุกรรมในระยะไกล เมื่อเห็นความโหดร้ายของ โจวเฉียง ก็กลัวจนตัวสั่นมันโหดร้ายเกินไป
พวกเขาบางคนยังควบคุม “คลื่นกระแทก” แต่ส่วนใหญ่พวกมันใช้มันเพื่อผลักคนออกไปหรือให้พวกมันกระเด็นออกไปแต่ โจวเฉียง สามารถทำให้ผู้คนกลายเป