ี้หายากมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาขนาดใหญ่ที่มีมนต์ขลังนั้น มันน่าขนลุกเกินไป และพลังที่ดุร้ายของ โจวเฉียง การสังหารที่โหดร้ายของเขา ทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
โจวเฉียง ยอมรับสายตาแปลก ๆ ของคนเหล่านี้อย่างใจเย็นอย่างน้อยความกลัวก็ทำให้เขาไม่ต้องอธิบายอะไรในระหว่างการเดินทางต่อไปนี้ พวกเขาพบซอมบี้สองสามตัวเป็นครั้งคราว แต่พวกมันทั้งหมดถูกกลุ่มของ หลิวเชียงกั๋วจัดการได้อย่างง่ายดายโจวเฉียง ไม่จำเป็นต้องดำเนินการใดๆในตอนเย็นเมื่อท้องฟ้าเกือบมืด ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงนิคมจางโจวเมื่อพวกเขามาถึงที่นี่ ร่างกายของ หลี่ซีเจียเริ่มสั่นเล็กน้อยเธอย่อตัวลงสู่อ้อมแขนของ โจวเฉียง มือเล็กๆ ของเธอคว้า โจวเฉียงโจวเฉียง กอดเธอแน่นขึ้น ซึ่งในที่สุดเธอก็สงบลงดังที่ หลี่ซีเจียได้กล่าวไว้ กำแพงสูงได้ถูกสร้างขึ้นที่นี่มันดูงดงามมากบนกำแพงมีอาวุธเบาและหนักมากมาย และนักรบพันธุกรรมกำลังเดินตรวจตราการปรากฏตัวของขบวนรถดึงความสนใจของเหล่านักรบพันธุกรรมทันที
ที่ประตูเมือง มีนักรบพันธุกรรมหลายสิบคนประจำการอยู่และเมื่อพวกเขาเห็นขบวนรถมาถึง พวกเขาก็แสดงรอยยิ้ม“กัปตัน ปลาอีกตัวได้กินเหยื่อไปแล้ว”หนึ่งในนักรบพันธุกรรมพูดอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าของเขาแสดงความตื่นเต้นผิดปกติกัปตันจ้องมองว่า “อย่ทำให้ปลาเหล่านี้ตกใจ”“กัปตัน ฉันเข้าใจแล้ว”ทันใดนั้นใบหน้าของทุกคนก็แสดงออกถึงความรักหลิวเชียงกั๋ว และพรรคพวกลงจากรถ ในฐานะผู้
