ยเพียงแค่ดูสิ่งที่เขาพูดของเล่นชิ้นใหญ่ ไม่น่ามองหมายความว่าของขวัญที่เขาให้เธอเป็นเพียงขยะที่เขาไม่ต้องการ
โจวเฉียง ไม่สนใจการแสดงออกของ หลี่ซีเจียเขาเหลือบมองเธอเบา ๆ เพียงเพราะเธอสวย เธอคิดว่าเขาจะตามใจและปรนเปรอเธอเหรอ? เธอคิดว่าเธอเป็นใครในตอนนี้?โจวเฉียง เดินไปที่ สกายไฟร์ กดมือลงบนมัน และวัตถุขนาดมหึมานี้ก็หายไปจากอากาศดวงตาของ หลี่ซีเจียเบิกกว้างอีกครั้งด้วยความตกตะลึงอย่างสมบูรณ์เมื่อ โจวเฉียง นำมันออกมาก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกตื่นเต้นเกี่ยวกับตัวหุ่นยนต์เกินกว่าจะสงสัยว่ามันมาจากไหนแต่ตอนนี้แตกต่างออกไป เธอเฝ้าดูหุ่นยนต์หายไปกับตาของเธอเอง ราวกับเป็นมายากล เธอจะไม่แปลกใจได้อย่างไร“คุณ…”“เครื่องนี้…”“นี้…”หลี่ซีเจียตกตะลึง เธอพูดติดอ่างโจวเฉียง หัวเราะและพูดว่า “เรายังมีระยะทางอีกไกลถึงจางโจว หากคุณใช้เครื่องจักรเพื่อไปถึงที่นั่น พลังอาจจะไม่เหลือมากนักเมื่อเราไปถึง แล้วคุณจะต่อสู้อย่างไร”
“ไม่ต้องห่วง เมื่อเราไปถึงเขตจางโจว ฉันจะนำมันกลับออกมา”เมื่อพูดเช่นนั้น โจวเฉียงก็ปีนขึ้นไปบนหลังของเสี่ยวเล่ย“ไปกันเถอะ”หลี่ซีเจียพึมพำภายใต้ลมหายใจของเธอ “คนซื่อบื้อ”ดูเหมือนรำคาญเล็กน้อย ครั้งนี้ หลี่ซีเจียตัดสินใจที่จะไม่นั่งข้างหลัง โจวเฉียง เธอเบียดไปที่ด้านหน้าของ โจวเฉียง:“เปลี่ยนตำแหน่งกันเถอะ”โจวเฉียง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเธอหมายความว่าอย่างไรโดย “เปลี่ยนตำแหน่ง” เธอกำลังเปลี่ยนที
