โจวเฉียง มองดูชายร่างกำยำเหล่านี้หลายสิบคน พูดไม่ออกคุณที่ไม่รู้จักหมอแห่งความตายลำดับที่ห้าด้วยป้ำ คุณกล้าที่จะกล้าเสี่ยงไหม?เคยออกไปข้างนอกบ้างหรือไม่แต่คนเหล่านี้ค่อนข้างตรงกันข้าม พวกเขาทำราวกับว่าพวกเขาเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดพวกเขากำลังพยายามทำให้ตกใจนักรบพันธุกรรมที่จำหมอแห่งความตายและไร้หน้าไม่ได้ด้วยป้ำ ถ้าพลังต่อสู้ของพวกเขาไม่น่าสงสารล่ะก็?แม้แต่ โจวเฉียง ก็ยังค่อนข้างงงงวย อะไรทำให้พวกเขากล้าได้กล้าเสีย?เมื่อเห็นชายร่างกำยำอารมณ์ร้อนคนนี้กวัดแกว่งมีด โจวเฉียงก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย“ไอ้หนู ไปตายปะ”ในสายตาของชายร่างกำยำ โจวเฉียงควรจะกลัวอย่างโง่ๆและลืมที่จะตอบสนองแต่ทันใดนั้นก็มีเงาปรากฏขึ้น
“สวบ!”ชายร่างกำยำพบว่าตัวเองกำลังบิน ถูกแทง และกระเด็นไปด้านข้างครั้นแล้วความเจ็บปวดแสนสาหัสประหนึ่งร่างกายถูกแทงด้วยรูเป็นพันๆรูเขาถูกยกขึ้นไปในอากาศโดยมีเลือดไหลออกจากปากอย่างต่อเนื่องเลือดอุดคอของเขา ทำให้เขาทำได้เพียงอ้าปากแต่ไม่ส่งเสียงชายร่างกำยำพ่นเลือดอย่างต่อเนื่อง ปากของเขาเปิดและปิด ดวงตาของเขาเบิกกว้างสิ่งที่เขาเห็นคือหนวดขนาดมหึมาที่ทอดยาวกว่าสิบเมตรตรึงเขาไว้กลางอากาศ ปลายหนวดยักษ์นี้ได้แปรสภาพเป็นหนวดจิ๋วคล้ายหนามแหลมขนาดเล็กกว่าหลายสิบเส้นที่ทิ่มแทงร่างกายของเขาความกลัวภายในทำให้ดวงตาของเขาแทบจะถลนออกมาใบหน้าบิดเบี้ยวแต่ก่อนที่เขาจะทันได้โต้ตอบ หนวดก็เหวี่ยงอย่างรุนแรงกระ
