เมื่อมองไปที่หนวดที่หนา หวังคังเหนียนและทีมของเขาตื่นตระหนกเล็กน้อยเห็นได้ชัดว่าหนวดนี้ใหญ่กว่าหนวดก่อนหน้านี้มากเพื่อตอบสนองต่อการกระทำที่เป็นอันตรายของ โจวเฉียงพวกเขามองไปรอบ ๆ อย่างกระวนกระวาย กลัวว่านอกจากสัตว์ประหลาดติดเชื้อในแม่น้ำแล้ว ซอมบี้ตัวอื่น ๆ อาจถูกดึงดูดด้วยในขณะเดียวกันพวกเขาก็กลัวเช่นกันมีอะไรผิดปกติกับแม่น้ำสายนี้ ทำไมมีสัตว์ประหลาดติดเชื้อจำนวนมากที่นี่?และพวกเขาเพิ่งตกบัวเขียวที่นี่พวกเขากินอาหารต่อหน้าสัตว์ประหลาดติดเชื้อสองตัว มันเหมือนกับชายชราจุดเทียนในห้องน้ำเพื่อตามหาความตายโจวเฉียง ไม่รู้สึกอะไรมากสัตว์ประหลาดติดเชื้อขยายหนวดเพียงเส้นเดียว ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยันคุณลักษณะของมัน“คุณล่อมันขึ้นมา”
โจวเฉียง มองไปที่ หวังคังเหนียน และทีมของเขา และชี้ไปที่แม่น้ำที่ไหลเชี่ยวหวังคังเหนียน และทีมของเขาลังเลหากเกิดความผิดพลาด พวกเขาอาจเสียชีวิตได้แต่พวกเขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อหาบัวเขียว แต่เดิมต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อหาอาหาร แต่ก็อันตรายมากเช่นกันถ้วยบะหมี่ไม่อร่อยเท่าบัวเขียวเหรอ?“ประจำที่.”หวังคังเหนียนกัดฟัน โบกมือ และวิ่งไปที่ฝั่งก่อนเขาเป็นนักรบพันธุกรรมระดับสาม เป็นนักวิวัฒน์ที่เน้นความเร็ว ว่องไวเมื่อเขาไปถึงฝั่ง หวังคังเหนียนหยิบปืนขึ้นมาและเริ่มยิงไปที่แม่น้ำกระสุนกระทบแม่น้ำ พวกมันควรจะโดนสัตว์ประหลาดติดเชื้อในแม่น้ำ หนวดโผ
