นอย่างดีแล้วไปอธิบายกับ โจวเฉียง “เราตั้งชื่อพืชชนิดนี้ว่า ‘บัวเขียว’มันน่าจะเป็นพืชกลายพันธุ์จากต้นน้ำ เราไม่รู้ว่าอะไรทำให้มันล่องลอยไปตามกระแสน้ำ”
‘แต่มันกินได้’“คุณก็ทราบเช่นกันว่าการติดเชื้อที่นำมาจากไวรัส แม้แต่น้ำภายนอกก็ดื่มไม่ได้เป็นส่วนใหญ่”“เมื่อติดเชื้อแล้ว ยีนของพืชก็จะเปลี่ยนไป เช่น การผลิตอาหารของมนุษย์ลดลงกว่า 90% และสัดส่วนนี้ก็ยังลดลง”“เมื่อเผชิญกับความอดอยาก เราไม่สนใจสิ่งใดที่สามารถเติมเต็มท้องของเราได้”“ใครจะมาหาปลาที่นี่ถ้าพวกมันไม่อดตาย อันที่จริง มันไม่อร่อยจริงๆ และคุณอาจตายได้ทุกเมื่อ คราวนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ เราคงสูญเสียสมาชิกในทีมไปสองสามคน ต่อการโจมตีของไอ้ตัวประหลาดนั่น”“มันไม่มีค่าเลยที่จะสูญเสียสมาชิกในทีมไปสองสามคนเพียงเพื่อได้อาหารเพียงเล็กน้อยนี้”โจวเฉียง ฟังอย่างเงียบ ๆเขาไม่คิดว่าอาหารใกล้ชายฝั่งจะหายากขนาดนี้ในการติดเชื้อไวรัสนั้น มีมนุษย์เพียง 1 ใน 1000 คนเท่านั้นที่รอดชีวิต ปึ่งโหดร้ายพอสมควรผู้รอดชีวิตต้องต่อสู้กับปอมบี้ และต้องต่อสู้กับการขาดน้ำและอาหารด้วย ทุกวันเป็นวันที่โหดร้าย ทุกคนต้องดิ้นรน
เรียกได้ว่าเต็มไปด้วยหายนะ“ทะเลเป็นยังไงบ้าง”“เป็นไปไม่ได้จริงหรือที่จะหาอาหารจากมหาสมุทรขนาดใหญ่เช่นนี้”โจวเฉียง ยังคงถามคำถามของเขาหวังคังเหนียนส่ายหัว ดวงตาของเขาค่อนข้างไร้ชีวิตชีวา“อย่างที่คุณเห็น มีเชื้อที่ทรงพลังเช่นนี้ในแม่น้ำสายนี้ แม้ว่า
