โลยีลูกธนูหน้าไม้มีขอเกี่ยวขนาดใหญ่แทนจุด และมีเชือกเส้นเล็กยาวผูกไว้ที่หางลูกธนู“กัปตัน มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น” นักรบพันธุกรรมเรียกก่อนที่โจวเฉียงจะทันได้ถามอะไรอีกนักรบพันธุกรรมเริ่มเคลื่อนไหว บางคนวิ่งไปที่หน้าไม้และเล็งไปที่แม่น้ำ
คนอื่น ๆ โดยไม่มีข้อยกเว้นนอนอยู่หลังที่กำบังที่ทำจากหินป้อนกัน ปืนที่เตรียมไว้นักรบเหนือธรรมชาติที่สวมเกราะหนาหลายคนมีสายเหล็กผูกรอบเอวของพวกเขา ปลายสายอีกด้านหนึ่งผูกไว้กับต้นไม้ใหญ่ เพราะกลัวจะถูกกระแสน้ำพัดไป
โจวเฉียง พบว่าตัวเองสับสนหวังคังเหนียน ไม่มีเวลาจัดการกับ โจวเฉียง เขาหันหลังกลับและเริ่มวิ่ง ยกกล้องส่องทางไกลขณะวิ่งและสแกนแม่น้ำหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ตะโกนว่า “ทุกคน เร็วเข้า เรารอกันทั้งวันเพื่อสิ่งนี้ ถ้าใครปล่อยให้มันหนีไป คืนนี้ทุกคนจะต้องหิวโหย”โจวเฉียง มองไปที่ต้นน้ำและเห็นสีเขียวลอยไปตามแม่น้ำด้วยตาเปล่า มันเป็นเรื่องยากที่จะมองเห็นจากระยะไกลโจวเฉียง หยิบกล้องโทรทรรศน์ออกมาจากช่องเก็บของของเขาและมองเห็นสิ่งนี้ได้อย่างรวดเร็วดูเหมือนกอวัชพืชที่ลอยอยู่บนผิวน้ำปกคลุมด้วยพืชชนิดหนึ่งคล้ายว่านหางจระเข้ มีสีเขียวมาก
เมื่อมองแวบแรก พวกเขาดูเหมือนไร้มลทินแม้ว่าจะเติบโตในโคลนก็ตามโจวเฉียง ไม่รู้จักพืชชนิดนี้ แต่เมื่อพิจารณาจากสีหน้าตื่นเต้นของผู้รอดชีวิตเหล่านี้แล้ว สิ่งนี้น่าจะกินได้เมื่อกอวัชพืชใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ชายผู้บังคับหน้าไม้บนรถบร
