โดยไม่มีคำอธิบายมากนัก หลังจากหลินอันเก็บฝักดาบกลับมาแล้วก็ครุ่นคิดอย่างละเอียด สำรวจว่ามีวิธีการใช้งานอื่นๆ อีกหรือไม่
ขอบเขตการควบคุมฝักดาบด้วยพลังจิตมีจำกัด สั้นกว่าขอบเขตการครอบคลุมของพลังจิตเล็กน้อย มีระยะประมาณเจ็ดสิบถึงแปดสิบเมตรเท่านั้น ทันทีที่เกินระยะนี้ การใช้พลังจิตก็จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ข้อนี้ควรจะเป็นเพราะเขาขาดทักษะ อาศัยเพียงพลังจิตที่แข็งแกร่งในการจำลองขึ้นมาอย่างฝืนๆ
เพราะในคุณสมบัติของยุทโธปกรณ์เขียนไว้ชัดเจน...ผลึกเวทมนตร์ใช้เพื่อเพิ่มพลังของทักษะ ไม่ใช่ใช้เพื่อฟันศัตรูในอากาศ
ในบรรดาคนที่อยู่ ณ ที่นี้ นอกจากเวินหย่าที่ตระหนักได้ว่าหลินอันน่าจะอาศัยลูกแก้วผลึกที่เพิ่งได้รับมาใหม่ ในการใช้วิธีการควบคุมที่แปลกประหลาดนี้ คนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึง
นี่มัน…วิชาบังคับดาบหรือ?
โดยเฉพาะผู้ปลุกพลังชายสองสามคนในฐานที่มั่น แววตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและความตื่นเต้นนั้นไม่อาจเก็บงำไว้ได้
บังคับดาบสังหารศัตรู สังหารคนจากระยะพันลี้…แทบจะเป็นความฝันของผู้ชายทุกคน
“ฉันรู้สึกขึ้นมาทันทีเลยว่า ทักษะกำแพงไฟของฉันมันดูเชยไปเลย…”
“เหมือนกับราดน้ำมันเบนซินลงบนพื้น แล้วก็จุดไฟ…ไม่มีความงดงามและความลึกลับ
