กันสูงอย่างน้อยสองหรือสามเมตรด้านล่าง มีสุนัขนรกตัวสูงหลายตัววิ่งเข้าหาปอมบี้อย่างดุเดือด พวกเขาเหยียบปากปอมบี้ที่ตายแล้ว เกือบจะทิ้งร่องรอยของภาพติดตาไว้ผู้ที่มีความรู้จะรู้ว่าด้วยความเร็วการวิ่งแบบนี้ ความสูงที่พวกมันสามารถทำได้เมื่อกระโดดคืออย่างน้อยห้าถึงหกเมตรพวกมันอาจกระโดดขึ้นไปบนกำแพงนักรบพันธุกรรมในฝั่งนี้ต่างก็เปลี่ยนสีหน้า แต่ละคนก็เล็งปืนไปที่สุนัขนรกพวกนี้
เสียงปืนดังและแสดงให้เห็นถึงข้อได้เปรียบของการยิงแบบเน้นสุนัขนรกหลายตัวยังคงถูกตีที่หัวและล้มลงในฝูงปอมบี้‘หวือ!’
เมื่อเหลือเพียงตัวสุดท้าย ในที่สุดมันก็กระโจนขึ้นท่ามกลางการวิ่งที่ดุร้ายราวกับบินไปในอากาศ‘ปัง!’‘ปังปังปัง.’สิ่งที่กระโดดขึ้นทันทีกลายเป็นเหมือนตะแกรงโชคดีที่กระสุนโดนหัวทำให้มันหยุดกลางอากาศ อย่างไรก็ตามภายใต้แรงเฉื่อย มันกระแทกพื้นห่างจากผนังไม่ถึงครึ่งเมตรด้วยของเหลวที่กระเด็นไปรอบ ๆ มันก็ล้มลงทุกคนรู้สึกโล่งใจแต่ลึก ๆ แล้วพวกเขากลับตึงเครียดยิ่งกว่าเพราะหลังจากสะสมศพปอมบี้มากขึ้น บางทีเมื่อ สุนัขนรกบุกโจมตีอีกครั้ง มันจะไม่ง่ายอย่างนั้นบางทีพวกมันอาจถูกสุนัขนรกกระโดดเหยียบ
โจวเฉียง ไม่เคยค้างคืนในโลกหายนะไม่ว่าเวลาใดแม้แต่ในนิคมนี้ที่ไม่คุกคามความปลอดภัยของเขาก็เหมือนกันหลังจากที่เขารับประทานอาหารเช้าแสนอร่อยบนโลกสมัยใหม่ เขาก็ปรากฏตัวขึ้นในโลกหายนะพร้อมกับไม้จิ้มฟันในปากของเขาอย่างไรก็ตาม ด้วย เกราะ
