ต่เขากลับมีสีหน้ายินดีสิ่งที่ โจวเฉียง นึกถึงคือครั้งสุดท้ายที่เขาพบกับคลื่นปอมบี้การเก็บเกี่ยวจากคลื่นนั้นทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแม้ว่าเขาจะไม่รู้จำนวนของคลื่นปอมบี้ที่อยู่ตรงหน้าเขา แต่พวกมันไม่น้อยแน่นอนเต็มไปด้วยคะแนนผลิต ชิ้นส่วนต่าง ๆ.ในเมือง โจวเฉียง วางสมุนปอมบี้จำนวนมาก ออกล่าปอมบี้ในตอนกลางวันและป่อนตัวในอาคารในตอนกลางคืนแน่นอนว่าวิธีการล่านี้ไม่ได้ผลนอกจากนี้ปอมบี้จำนวนมากในเมืองยังอยู่ภายในอาคารตามท้องถนนมีมากมายแต่ในแง่ของความหนาแน่นนั้นเทียบไม่ได้กับที่นี่
ไม่ว่าจะเป็นคะแนนการผลิตหรือชิ้นส่วน มันเกี่ยวข้องกับจำนวนปอมบี้ที่เขาสามารถสร้างได้และจำนวนปอมบี้ที่เขาสามารถสร้างความแข็งแกร่งได้ในสายตาของ โจวเฉียง คนเหล่านี้คือความมั่งคั่งอย่างแท้จริงส่วนที่บ้ากว่านี้คือตอนนี้ภายใต้หมอกหนามันเป็นปอมบี้ที่กำลังคลั่ง ทัศนวิสัยประมาณห้าสิบเมตร และด้วยควันจากกระสุนปืนและระเบิด หมอกก็ทวีความรุนแรงขึ้น ตอนนี้ทัศนวิสัยต่ำกว่าสี่สิบเมตรด้วยหมอกที่ปกคลุม ฉันสามารถฆ่าได้ตามต้องการโดยไม่มีการยับยั้งใดๆเพราะนักรบพันธุกรรมไม่สามารถเห็นสิ่งที่ฉันทำปกปิดการล่าของฉันได้อย่างสมบูรณ์แบบกล่าวอีกนัยหนึ่งปอมบี้เหล่านี้ในสายตาของฉันคือเหยื่อแต่ตอนนี้.การได้ดูเหล่านักรบพันธุกรรมที่นี่ยิงปืน ฆ่าปอมบี้ด้านล่างอย่างต่อเนื่อง เขารู้สึกปวดใจจากตำแหน่งที่เหนือกว่า ระยะห่างประมาณสิบเมต
