วกเขาคิดอยู่ในใจ แต่ไม่มีใครพูดออกมาดัง ๆต่างคนต่างเก็บเอาไว้คนเดียว
โจวเฉียงหัวเราะเบา ๆ และพูดเสียงดัง “ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งมักเป็นที่นับถือ ผู้นำที่โง่เขลาและอ่อนแอของคุณตายแล้ว และตามกฎของโลกหายนะ ตอนนี้ฉันเป็นผู้นำที่นี่”“ถ้าใครไม่มั่นใจก็ก้าวไปได้เลย”“ฉันสามารถปัดหัวมันได้ นั่นจะทำให้เขายอมจำนนอย่างแน่นอน”การจ้องมองของ โจวเฉียง กวาดไปทุกคนที่นี่ ใครก็ตามที่จ้องมอง โจวเฉียง จะหดคอโดยไม่รู้ตัวใครจะกล้าท้าเขา?ใครจะกล้าก้าวไปข้างหน้า?พวกเขาไม่คิดว่าพวกเขาแข็งแกร่งกว่าผู้นำเหนือมนุษย์ระดับ 4ให้ตายสิ คุณพูดไปแล้วว่าใครก็ตามที่ก้าวไปข้างหน้าจะถูกเหยียบหัวตาย พวกเขาไม่กระหายที่จะตาย ใครจะกล้าพูดว่าไม่เชื่อ?นี่เป็นภัยคุกคามที่ชัดเจน
โจวเฉียง หยุดชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าส่งเสียง แม้แต่ทหารยามที่อยู่กับ หยานจิงหลง
ชายคนนั้นตายไปแล้ว ทำไมพวกเขาถึงยืนหยัดเพื่อคนตาย? พวกเขาไม่ได้ป่วย พวกเขาจะได้อะไรจากสิ่งนั้น?“ในเมื่อไม่มีใครต่อต้านมัน ดังนั้นมันจึงถูกตัดสิน”“มา มา มาพบผู้ที่จะรับผิดชอบในการจัดการฐานต่อจากนี้ไป”เมื่อมาถึงจุดนี้ โจวเฉียง ดึงลุงฟาน มาและผลักเขาต่อหน้าทุกคนลุงฟานยังคงมึนงงห่าอะไรเนี่ย?เขาต้องรับผิดชอบในการจัดการฐานนี้?