ามารถหลบหนีได้ แต่พวกเธอทั้งหมดจะกลายเป็นซากศพที่ไหม้เกรียมนักรบพันธุกรรมระดับสี่ไม่สามารถช่วยเหลือโจวเฉียงได้มากนัก‘เอาล่ะ ทำตามนี้’โจวเฉียง โบกมือเพื่อขัดจังหวะความพยายามของ มู่เสี่ยวหยู ที่จะพูด จากนั้นจึงลุกขึ้นและเดินออกจากวิลล่าเรียกเกราะหนามสายฟ้า โจวเฉียงกระโดดขึ้นและจากไป
ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้พวกเธอฟังมากนัก พวกเธอเป็นเพียงสมาชิกของกลุ่มรวบรวมและจำเป็นต้องทำตามคำสั่งเท่านั้น‘ฮึ่ม เขาเป็นคนเนรคุณจริงๆ’เมื่อมองดู โจวเฉียง ออกไป มู่เสี่ยวหยู ก็กระทืบเท้าของเธอฟังเขาสิ เขาจะเสียสละพวกเธอหากจำเป็น? พวกเธอเป็นเพียงอาหารสัตว์? นี่คือสิ่งที่ผู้ชายจะพูด?และเขายังมีอำนาจเหนือกว่าอย่างมากในทางกลับกันจ้าวหมานหมาน หัวเราะและพูดว่า ‘กัปตันจากมุมมองอื่น ที่เจ้านายไม่ใส่ใจในความปลอดภัยของเรา ไม่ต้องการให้เราเสี่ยง? เหตุผลที่เขาไม่อยากให้เราตามคือเพื่อปกป้องเราจริงๆ ใช่ไหม’เมื่อได้ยินการตีความนี้ ผู้หญิงทุกคนก็ยิ้มใช่ เจ้านายกำลังปกป้องพวกเธอหลังจากปรึกษาหารือกัน พวกเธอตัดสินใจว่าควรกลับไปที่ค่ายดีกว่า”อย่างไรก็ตาม ในเมื่อโจว เฉียงออกไป พวกเธอทำได้เพียงรีบเก็บข้าวของต่างๆ แล้วขับรถกระบะออกไปจากวิลล่าน่าเสียดายที่พวกเธอใช้เวลาสร้างวิลล่าค่อนข้างนาน
พวกเธอไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนักเกราะหนามสายฟ้ากำลังวิ่ง และสายลมยามเช้าก็สดชื่นมากโจวเฉียง ชอบความรู้สึกเย็น ๆ แบบนี้ ปล่อยให้เกราะหนามสายฟ้าพาเข
