เฉียง มองไปที่ที่อยู่ห่างจากค่ายเมือง หยงอัน ประมาณเจ็ดสิบกิโลเมตร“นี่มันยุ่งยาก”โจวเฉียง ขมวดคิ้วเมื่อปีกหลากสีสันกระพือ พื้นที่ตรงกลางเกือบถูกโจมตี ใครเข้าใกล้ก็เสร็จโลหะธรรมดาที่อยู่ข้างหน้ามีแนวโน้มที่จะกลายเป็นเหล็กหลอมเหลวเนื่องจากอุณหภูมิสูง“โลหะคริปโตไนส์สามารถทนได้หรือไม่”โจวเฉียง ไม่มีคำตอบจริงๆเขาดูเฉพาะวิดีโอโดยไม่มีข้อมูลเฉพาะ จึงประเมินได้ยากโจวเฉียง ปิดกล่องแชท
ด้วยความคิด เกราะสายฟ้าที่อยู่ในวิลล่าก็ยืนขึ้นและรีบวิ่งไปที่ด้านข้างของ โจวเฉียงดวงตาปีศาจ ตามหลัง ลอยอยู่ข้างๆ โจวเฉียงในมุมหนึ่งของวิลล่าไม่มีใครรู้ว่าโกสท์ซุ่มอยู่ที่นี่มาตลอดคำสั่งของ โจวเฉียง ปล่อยให้มันลอยออกไปอย่างเงียบ ๆในที่สุดมันก็หยุดอยู่ข้าง โจวเฉียงในสภาพที่มองไม่เห็น มีเพียง โจวเฉียง เท่านั้นที่รู้ถึงการมีอยู่ของมันโจวเฉียง ปีนขึ้นไปบนหลังเกราะหนามสายฟ้าและคว้าเขาอันแหลมคมของมัน“เจ้านาย คุณจะออกไปหรือ”มู่เสี่ยวหยู ซึ่งให้ความสนใจกับ โจวเฉียง ถามโจวเฉียง พยักหน้าและพูดว่า “ฉันมีบางอย่างที่ต้องทำ พวกคุณอยู่ที่นี่ให้ปลอดภัย หากมีอันตรายเกิดขึ้นจริงๆ ให้กลับไปที่ค่ายด้วยตัวเจ้าเอง”“เรา.”มู่เสี่ยวหยู ต้องการถามว่าพวกเธอควรไปกับเขาหรือไม่ แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ เกราะหนามสายฟ้าก็ได้พา โจวเฉียงออกไปแล้ว
มู่เสี่ยวหยูกระทืบเท้าของเธอคนโง่คนนี้เป็นผู้ชายที่ไม่สนใจผู้หญิงจริงหรือ? หรือบางทีเขาอาจไม่ชอบผู้หญิ
