ฟู่!”โจวเฉียงหายใจหนัก ขาของเขาอ่อนแรง เขาเกือบจะคุกเข่าเหงื่อเย็น ๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากของเขาและเลื่อนลงมาที่แก้มของเขา“นี่คือ ‘เพลิงชำระล้าง’ หรือไม่”โจวเฉียง หอบอย่างหนัก มันเป็นเพียงช่วงเวลาที่ผ่านมาแต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเขานั้นแย่มาก ราวกับหัวของเขาถูกตอกและระเบิด
แม้ตอนนี้ โจวเฉียง ยังไม่สามารถรวบรวมพลังจิตของเขาได้และ ไร้หน้า ก็ก้าวไปข้างหน้าอีกขั้น“ฮึ่ม!”
ครั้งนี้ โจวเฉียงรู้สึกได้คลื่นวิญญาณที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นห่อหุ้มเขาไว้ศีรษะของเขาซึ่งยังไม่หายจากความเจ็บปวดก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ อีกครั้ง ทำให้การมองเห็นของ โจวเฉียง มืดลงศีรษะของเขาเอียงอย่างหนักเขาคุกเข่าอย่างนุ่มนวลบนถนน
