ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะถามคำถามหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หยิบมีดออกมาจากช่องเก็บของและค่อยๆ วาดเป็นวงกลมเหนือหัวเหล็กคริปโตไนส์นั้นทรงพลังเกินไปวัสดุเหล็กของรถบรรทุกนั้นเปราะบางพอๆ กับเต้าหู้ โจวเฉียงใช้จังหวะเบา ๆ ตัดรูวงกลมออก เผยให้เห็นช่องที่ทำให้เขามองเห็นท้องฟ้าได้การสัมผัสกันระหว่างโลหะไม่มีเสียง ไม่มีการเสียดสีกันแม้แต่น้อยเห็นได้ชัดว่า คริปโตไนส์ มีความคมและผิดปกติเพียงใดด้วยการสร้างหลุม โจวเฉียง ต้องการดูว่าเมฆปอมบี้เหล่านี้เกี่ยวกับอะไรมู่เสี่ยวหยู และคนอื่น ๆ ไม่พูดอะไรสักคำ แต่ทำท่าทางเงียบ ๆตู้คอนเทนเนอร์เงียบลงทันที เว้นแต่เสียงหายใจแผ่วเบา ไม่มีเสียงอื่นใดโจวเฉียง เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าผ่านช่องเจาะ
เขารู้สึกราวกับว่าในขณะนี้อากาศกำลังสั่นสะเทือนแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวลงมาจากท้องฟ้าทำให้หายใจลำบากจากนั้นมวลเมฆดำบนท้องฟ้าก็มาถึงเหนือ โจวเฉียง และคนอื่น ๆ จุดสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนเข้าไปในขอบเขตการมองเห็นของ โจวเฉียง
