ายเป็นซากปรักหักพังได้ง่ายๆ ใช่ไหม?“เจ้านาย.”ผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนออกมาโดยสัญชาตญาณ เสียงของเธอสั่นและตัวเธอสั่น
ความตั้งใจของเธอคือการกระตุ้นให้ โจวเฉียง ล่าถอยอย่างรวดเร็วอย่างไรก็ตาม โจวเฉียง ยังคงสงบนิ่ง นั่งอยู่บนเกราะหนามสายฟ้าโดยไม่ขยับแม้แต่น้อยในฐานะเจ้านายของพวกเธอ มีความลับบางอย่างที่พวกเธอจำเป็นต้องรู้เป็นไปไม่ได้ที่จะเก็บพวกมันไว้ในที่มืดตอนนี้ถือได้ว่าเป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างกองกำลังซอมบี้และกองกำลังมนุษย์ที่อยู่ภายใต้เขาทำความรู้จักกันดีไหม?“เจ้านาย ถอยเร็ว มิฉะนั้นจะสายเกินไป”จ้าวหมานหมาน ขอร้องเช่นกันในขณะนี้ กลุ่มซอมบี้กลายพันธุ์ที่ปรากฏตัวขึ้นก็ปั่นป่วนสุนัขนรกฝูงใหญ่บ้าคลั่งและเริ่มวิ่งอย่างดุเดือดเหมือนฝนตกหนักขณะที่ฝูงสุนัขนรกเคลื่อนตัว ตัวคำรามและไทแรนท์ที่อยู่ข้างหลังก็เริ่มวิ่งเช่นกัน ร่างของพวกมันกระทืบเท้าบนถนนสร้างความสั่นสะเทือน
คีปเปอร์ยังคลานอย่างเมามัน ทำให้เกิดฝุ่นและเศษขยะที่ตกลงบนต้นไม้เขียวขจีริมถนน ทำให้เกิดเสียง“ฉึก ฉึก”ไม่ว่าจะเป็น จ้าวหมานหมาน หรือ มู่เสี่ยวหยู พวกเธอเคยเห็นฉากแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?ใบหน้าของพวกเธอซีดลงทันที“เจ้านาย.”จ้าวหมานหมาน รู้สึกกังวล
โจวเฉียง มองดูเธออย่างสงบโดยไม่พูดอะไรสักคำผู้หญิงอยู่ในความสับสนวุ่นวาย แต่พวกเธอก็กัดฟันแน่นน่าแปลกที่ไม่มีพวกเธอสักคนเดียวที่หนีจากแรงกดดันแบบนี้ในวันสิ้นโลก หลายคนเห็นแก่ตัวเพื่อความ
