นไปรอบๆ และฟันซอมบี้กลุ่มใหญ่ออกเป็นหลายชิ้นในทันที เคลียร์พื้นที่ขนาดใหญ่สวมชุดเกราะต่อสู้ กรงเล็บและการกัดของซอมบี้ไม่สามารถทำอันตราย โจวเฉียง ได้เช่นเดียวกับเทพเจ้าแห่งสงครามผู้อยู่ยงคงกระพัน โจวเฉียง ออกอาละวาดและเข่นฆ่าซอมบี้อย่างไม่ลดละทั้งถนนเต็มไปด้วยซากซอมบี้ทันทีหลายร้อยหลายพัน .โจวเฉียง แกะสลักเส้นทางผ่านถนนที่เต็มไปด้วยซอมบี้จากนั้นก็วนกลับหลังจากผ่านไปสองสามรอบ กองซากศพซอมบี้ก็สูงถึงสัดส่วนภูเขามันเหมือนนรก
ในที่สุด โจวเฉียง ก็หยุดเมื่อเขาเริ่มเหนื่อย เขามองย้อนกลับไปที่ซอมบี้จำนวนนับไม่ถ้วนที่ปกคลุมพื้น จำนวนของพวกมันถึงหลักพัน“ฟู่!”โจวเฉียง หายใจออก เก็บมีดและโล่ และกระโดดขึ้นไปที่ด้านหลังของเกราะหนามสายฟ้า เขาเรียก ดวงตาปีศาจ และชี้ไปที่ทิศทางของค่าย วิ่งด้วยความเร็วสูงสุด
