งแท้จริงถึงความหมายของการเป็นนักรบพันธุกรรมเธอเคยต่อสู้กับซอมบี้มาก่อน ดังนั้นการฆ่าซอมบี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเธอเหมือนเงาตามหลัง เธอพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้ มีดสั้นของเธอฟันผ่านเธอเคยคิดว่าซอมบี้นั้นรวดเร็ว แต่ตอนนี้พวกมันดูเหมือนช้าเหมือนหอยทาก ปล่อยให้เธอเผชิญหน้ากับพวกมันอย่างใจเย็นก่อนที่ซอมบี้จะทันได้ตอบโต้ กริชของเธอก็เชือดคอพวกมันไปแล้ว
การผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งและความเร็วทำให้กริชของ มู่เสี่ยวหยู สามารถสังหารซอมบี้ได้อย่างง่ายดายหลังจากนั้นเธอก็บิดร่างกายของเธอเธอไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอรู้สึกว่าเธอสามารถทำสิ่งที่ยากมากๆได้เมื่อมองไปที่ซอมบี้ในระยะไกล มู่เสี่ยวหยูคิดที่จะผ่าท้องของมัน จากนั้นเธอก็พบว่าตัวเองหลบซอมบี้สองสามตัวอย่างไม่สามารถควบคุมได้ และปรากฏตัวต่อหน้าซอมบี้ที่เป็นเป้าหมาย ทิ้งเงาตามหลังการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ทำให้ มู่เสี่ยวหยู ลืมที่จะโจมตีและซอมบี้ก็ไม่ลังเลที่จะเอื้อมมือไปกอดมู่เสี่ยวหยู แล้วอ้าปากเพื่อกัดแต่ทันทีที่มันเปิดปาก มู่เสี่ยวหยูก็แทงกริชของเธอเข้าที่หัวของมันแล้วขณะที่เธอดึงกริชออกมา ของเหลวสีดำบางส่วนก็กระเซ็นบนใบหน้าของเธอความสามารถที่น่าอัศจรรย์นี้ทำให้ มู่เสี่ยวหยู รู้สึกตื่นเต้นเธอเตะซอมบี้ออกไป หันกลับมา และตัดคอซอมบี้ตัวอื่น
โจวเฉียง ยังคงขี่เกราะหนามสายฟ้ากอดอกมองดูการต่อสู้ของ มู่เสี่ยวหยูอีกฝ่ายมีพรสวรรค์จริงๆในช่วงเวลาสั้น ๆ
