ไมมันถึงสงบนิ่งอยู่บนรถ?
“ช่างเถอะ.”มู่เสี่ยวหยู กัดฟันและขับรถต่อไปถ้าเธอกำลังจะตายก็ช่างมันเถอะตราบใดที่มันไม่โจมตีเธอ เธอก็จะแสร้งทำเป็นว่ามันไม่มีอยู่จริงรถแล่นไปบนทางหลวงอย่างรวดเร็วไม่มีรถให้เห็นแม้แต่คันเดียว ทำให้ มู่เสี่ยวหยู สามารถเพิ่มความเร็วของเธอเป็น 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมงหลังจากนั้นไม่นาน เธอเห็นตึกระฟ้าสูงตระหง่านของเมืองเทียนเว่ยโจวเฉียงอยู่ไม่ไกลจากที่นั่นด้วยระบบนำทาง มู่เสี่ยวหยู ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่พบโจวเฉียงการเข้าไปในเมืองทำให้ มู่เสี่ยวหยู รู้สึกประหม่าเมืองนี้เป็นเขตต้องห้ามสำหรับมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัยในการตั้งถิ่นฐานที่มีนักรบพันธุกรรมจำนวนมาก การเข้าสู่เมืองทุกครั้งจำเป็นต้องมีการคำนวณที่แม่นยำและการสอดแนมด้วยโดรนป้ำๆ ก่อนที่พวกเขาจะกล้าเข้าไป
ในสถานการณ์ปกติ การพุ่งเข้ามาอย่างที่เธอกำลังทำอยู่ตอนนี้แทบจะเป็นการฆ่าตัวตายอย่างไรก็ตาม มู่เสี่ยวหยู กัดฟันและขับรถเข้าไปในเมืองถนนที่เธอเข้ามาได้รับการทำความสะอาดนับครั้งไม่ถ้วนถนนเต็มไปด้วยกระดูกปอมบี้ บางตัวตายนานแล้ว บางตัวก็เพิ่งตายไปไม่มีใครทำความสะอาดบริเวณนี้ ส่งผลให้ถนนเต็มไปด้วยโครงกระดูกของปอมบี้เหล่านี้รถขับทับพวกมัน“แฮ่.”ขณะที่เธอเข้าไปในเมือง ห่างจากถนนไม่ถึงยี่สิบเมตร ปอมบี้ที่กระจัดกระจายสองสามตัวก็ตกใจพวกมันหันศีรษะและมองไปที่รถที่กำลังแล่นเข้ามาโดยไม่รีรอชั่วขณะ พวกมันรีบวิ่งไปที่รถมู่เสี่ยวหยู
