หลับตาลงกลับรู้สึกหนาวที่คอเท่านั้น ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เปิดขึ้น และสิ่งที่เขาพบก็คือใบหน้าที่สวยงามของแม่มดแห่งความมืด“อา…”นักรบพันธุกรรมนี้กรีดร้องและล้มลง“สามวินาที!”ไป่หยูเฟิงซึ่งนับถึงสามได้ลืมตาขึ้นแน่นอนว่าเสน่ห์ไม่ได้ผลอีกต่อไปแต่เธอยิ้มอย่างขมขื่นขณะที่เธอถูกล้อมรอบด้วยแม่มดแห่งความมืดทั้งสี่ในฐานะนักรบพันธุกรรมระดับ 3 เธอพบว่ามันยากที่จะหลบหนีจากแม่มดแห่งความมืดโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว นับประสาอะไรกับสี่เพียงแค่ในขณะนี้
มีสัตว์ประหลาดที่พา โจวเฉียง วิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าแล้วยืนอยู่ข้างหน้าไป่หยูเฟิงแม่มดแห่งความมืดทั้งสี่ที่กำลังจะโจมตีไป่หยูเฟิงก้าวถอยหลังและยืนนิ่ง“โจว เฉียง?”ไป่หยูเฟิงมีความสุขมากการเผชิญหน้ากับ โจวเฉียง นั้นดีกว่าการเผชิญหน้ากับ แม่มดแห่งความมืด เหล่านี้คิ้วของ โจวเฉียง ขมวดคิ้วขณะที่เขามองไปที่หญิงสาวที่มีเสน่ห์ต่อหน้าเขาเธอแต่งหน้าหนักเหมือนผีโจวเฉียง จำเธอได้ หนึ่งในแม่ทัพใหญ่ภายใต้ ติงเฉาฮุ่ยซึ่งทำตัวแปลกและโหดเหี้ยมมากจำนวนผู้ชายที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของเธอมีไม่น้อย“โจวเฉียง ช่วยฉันด้วย ฉันทำตามคำสั่งของ ติงเฉาฮุ่ยเท่านั้น ฉันไม่มีทางเลือก”“ปล่อยฉัน ฉันยินดีให้คุณจัดการกับฉันตามที่เห็นสมควร”“อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ ฉันยอมได้”
เมื่อเห็นเจตนาฆ่าฟันบนใบหน้าของ โจวเฉียง เธอรู้ว่าหากเธอไม่วิงวอน มันก็มีแต่ทางตันเธอหยิบน้ำจากเอวเทใส่มือแล้วรีบเช็ด
