หลิวเจิ้นหนิง มาหา โจวเฉียง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันใบหน้ามีเล่ห์เหลี่ยมและพูดว่า “หัวหน้า คุณไม่ไปเหรอ”“.”เมื่อมองดูท่าทางกระตือรือร้นของ หลิวเจิ้นหนิง แล้ว โจวเฉียง ก็รู้สึกอยากจะตบเขาออกไปมู่เสี่ยวหยู ได้รับการดูแลเป็นพิเศษจาก หลิวเจิ้นหนิง และได้เดินทางไปกับเขาในมุมมองของเขา ผู้หญิงที่เจ้านายชอบต้องให้ความสำคัญไม่ว่าเธอจะน่าเกลียดแค่ไหน นั่นเป็นเรื่องของเจ้านายสิ่งที่เขาต้องทำคือส่งเธอ“ออกไป!”โจวเฉียง โบกมือของเขาหลิวเจิ้นหนิง จากไปพร้อมกับรอยยิ้ม ด้วยการอพยพฐานมายังสถานที่แห่งนี้ เขามีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องทำมู่เสี่ยวหยู มาหา โจวเฉียง ดวงตาของเธอยิ้มเหมือนพระจันทร์เสี้ยว“เจ้านาย ทำไมคุณไม่ติดต่อฉัน”
โจว เฉียงแตะจมูกแล้วพูดว่า “ช่วงนี้ฉันค่อนข้างยุ่งนอกจากนี้ เราเพิ่งประสบกับคลื่นซอมบี้โจมตีที่นี่”ทุกคนที่อพยพมาเห็นว่ามีซากศพซอมบี้มากมายที่นี่แม้ว่าส่วนใหญ่จะถูกทำความสะอาดไปแล้ว แต่บางส่วนก็ยังอยู่ข้างถนนการมาถึงของพวกเขาบังเอิญตรงกับพิธีฝังศพพอดีมู่เสี่ยวหยู มองไปรอบ ๆ และพูดว่า “สถานที่นี้ดีกว่า ให้ความรู้สึกเหมือนได้กลับไปสู่อารยธรรม”“ที่สำคัญกว่านั้น ฉันไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังขนาดนั้น”“คุณคิดอย่างไรถ้าฉันเปิดเผยตัวตนและเอาหน้าของฉันคืนมา”โจวเฉียง ยักไหล่และพูดว่า “นั่นคืออิสระของคุณ”อันที่จริง มู่เสี่ยวหยูนั้นงดงามมาก เป็นคนที่สวยที่สุดคนหนึ่งที่โจวเฉียงเคยเห็นแต่ผู
