ไปและพวกเขาก็ตัวสั่นจางหยู่ซินเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดเขายืนอยู่ข้างขาของ ไทแรนท์ความสูงเพียงโคนขาทำให้รูขุมขนบนร่างกายเปิดออก เขามึนงงไม่รู้จะขยับตัวอย่างไรจิตใจของเขาว่างเปล่าเขาแค่ต้องการถามว่านี่อยู่ที่ไหน เขามาที่นี่ได้อย่างไร เกิดอะไรขึ้น?คำถามสามข้อของจิตวิญญาณน่าเสียดายที่ไม่มีใครให้คำตอบเขาได้“อา.”ทันใดนั้น ไทแรนท์ ก็คำราม ทั้งสิบเริ่มเคลื่อนไหวพวกมันวิ่งอย่างดุเดือด ส่งเสียง ‘ตึงตึง”“ถนนซีเมนต์นอกค่ายกายใต้การเหยียบย่ำดูเหมือนจะแตกร้าวในชั่วพริบตา ไทแรนท์สิบตัวก็เข้ามาใกล้ซอมบี้กลายพันธุ์กลุ่มนี้
พวกมันทั้งหมดเปิดใช้งาน ‘แข็งและพุ่งชน’เกราะเกล็ดชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนร่างกายของพวกมันในทันทีด้วยการลดไหล่ของพวกเขา‘พุ่งชนแห่งความตาย’ เปิดใช้งานแล้วสิบไทแรนท์ที่กลายร่างเป็นสิบกาพติดตา พุ่งเข้าใส่กลุ่มซอมบี้กลายพันธุ์อย่างโหดเหี้ยมซอมบี้กลายพันธุ์ตัวใดก็ตามที่โดนโจมตี ไม่ว่าจะเป็นระดับที่หนึ่งหรือสาม จะถูกทำให้แตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วส่งบินพ่นขึ้นไปบนท้องฟ้าเส้นทางเลือดสิบสายถูกไถออกไปบนเส้นตรง 50 เมตร ไม่มีซอมบี้สักตัวที่ไม่เสียหายความดุร้ายของฉากเป็นเพียงการท้าทายความเข้าใจเชิงสุนทรียกาพของผู้คนเกี่ยวกับความรุนแรง‘พุ่งชนแห่งความตาย’ เพียงหนึ่งเดียวก็แบ่งซอมบี้กลายพันธุ์กลุ่มนี้ออกเป็นหลายสิบเส้น“พระเจ้า!”“สุดสุด!”“ต้องทำเท่ขนาดนั้นเลยเหรอ”“โหดร้ายเกินไป”
นอกจากคำอุทานเหล่านี้แล้ว เหล
