งฟางโจวตอนนี้กลายเป็นเย็นชาเจ้านายมาคนเดียว จะจัดการกับซอมบี้เหล่านี้อย่างไร?เจ้านายมาที่นี่แบบนี้ มีเขาคนเดียวที่ตกอยู่ในอันตรายไม่ใช่เหรอ?
เขารู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย สัมผัสได้ว่าเจ้านายไม่ทอดทิ้งพวกเขาแต่กังวลมากกว่า“เจ้านาย ขึ้นมาเร็วเข้า”“เปิดประตูให้เจ้านายเข้ามา”ฟางโจวตะโกนอย่างเร่งรีบโจวเฉียง โบกมือและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่รีบ มันไม่สายเกินไปที่จะเข้าไปหลังจากที่ฉันจัดการกับซอมบี้พวกนี้แล้ว”กลุ่มซอมบี้ที่ส่งมาที่หน้าประตูในสายตาของ โจวเฉียง คือคะแนนผลิตจำนวนซอมบี้มากเกินไป และแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่คนกว่าห้าร้อยคนจะปกป้องทั้งค่ายเมื่อซอมบี้เข้ามาใกล้ พวกมันก็จะกระจายออกไปล้อมรอบค่าย โจมตีจากทุกทิศทุกทาง สิ่งนี้จะทำให้พวกเขารู้สึกท่วมท้นและไม่สามารถรับมือได้อาจกล่าวได้ว่าตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูมากกว่าร้อยเท่าแม้แต่คนที่กล้าหาญที่สุดก็ยังขาดความมั่นใจ
หัวใจของทุกคนเต้นแรงเจ้านายจะมาให้กำลังใจจริงหรือ? เขาจะมาถึงตรงเวลาหรือไม่?“เหลืออีกสามกิโลเมตร”นักรบพันธุกรรมที่ควบคุมโดรนตะโกนสามกิโลเมตรและสามารถมองเห็นทะเลสีดำของซอมบี้ได้ด้วยตาเปล่าเมื่อก้าวเข้าสู่ระยะสามกิโลเมตร คลื่นซอมบี้ไม่ได้วิ่งช้าๆอีกต่อไป แต่เข้าสู่ระยะวิ่งผู้คนกว่าห้าร้อยคนในค่ายมีกลิ่นอายแห่งชีวิตซึ่งดึงดูดซอมบี้ออร่าแห่งชีวิตสำหรับซอมบี้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่ทำให้พวกเขาคลั่งไคล้ซอมบี้กลายพันธุ์ในคลื่นซอม
