้นฟูอารยธรรมของมนุษย์ได้โลกที่วุ่นวายปล่อยให้ผู้ที่มีความสามารถขึ้นสู่อำนาจได้แต่ในยุคที่เฟื่องฟูนั้นง่ายที่สุดสำหรับ โจวเฉียง ในการหาเงินและทรัพยากรให้เพียงพอ
เขาไม่เพียงแค่เอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกเท่านั้น เขายังอาศัยอยู่ในโลกสมัยใหม่อีกด้วย“นายสังเกตไหมว่าเจ้านายของเราหล่อมาก”“เจ้านายของเรามีเสน่ห์มาก”“ไม่ คุณคิดผิด ฉันมองว่ามันเป็นการครอบงำ เสกข้าวออกมานับหมื่นในคราวเดียว”“นายคิดว่าเจ้านายกำลังร่ายเวทย์อยู่เหรอ?”“เวทมนตร์อะไร นี่เรียกว่าการอัญเชิญ ใครๆ ก็ว่าเจ้านายเป็นผู้อัญเชิญ”“ข้าวเจ้านายอัญเชิญมาเหรอ คิดถูกแล้ว เชื่อไหม ควรเชื่อวิทยาศาสตร์”“ทำไมฉันถึงไม่เชื่อ ดูที่โลกนี้สิ การเกิดนักรบพันธุกรรมคุณอธิบายเรื่องนี้ได้ไหม นี่ก็วิทยาศาสตร์เหมือนกัน”“เอ่อ.”“ใครก็ตามที่บังอาจใส่ร้ายเจ้านาย ฉันจะสู้กับเขา”“เจ้านาย ฉันรักคุณ ฉันอยากมีลูกหลายๆ คนให้คุณ”“ไปให้พ้น ไอ้โง่ เจ้านายชอบแต่คนขี้เหร่ เจ้านายเป็นของฉัน”
ท่ามกลางผู้คนที่เข้าแถวรอข้าวด้านล่าง ทุกคนคุยกันอย่างเงียบๆพวกเขาไม่กล้าที่จะโจ่งแจ้งหรือไม่กล้าที่จะชี้และแสดงความคิดเห็น แต่พวกเขาก็กล้าที่จะแอบชำเลืองมองไปที่ โจวเฉียง ซึ่งยืนอยู่บนหัวของไทแรนท์ผู้หญิงแต่ละคนมีประกายในดวงตาของพวกเธอถ้าเข้ากับเจ้านายได้.พวกเธอจะไม่มีอาหารและน้ำที่ไม่มีที่สิ้นสุดหรือ?โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ชายที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ถ้าพวกเขาสามารถใช้เวลาใกล้ชิดร่วมกั
