ภายใต้การจ้องมองของทุกคน ชายชราก็ดื่มเครื่องดื่ม จนหมดขวดจากนั้นเขาก็ถอนหายใจ เกือบจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้โจวเฉียง ไม่ได้เร่งรัดเขาเฉินกั่วเอ๋อ ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยยุทโธปกรณ์ทางทะเล ได้อุทิศชีวิตให้กับแดนมังกรเขาเป็นสมบัติของชาติอย่างไม่ต้องสงสัย
น่าเสียดายที่วันสิ้นโลกมาถึง และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ในทะเลก็ออกอาละวาดมากที่สุด ทำให้มนุษยชาติหวาดกลัวทะเลคนที่เรียนยุทโธปกรณ์ของกองทัพเรือกลายเป็นคนไร้ประโยชน์โดยธรรมชาติหลายนาทีต่อมาลูกน้อง เริ่มหมดความอดทน“เฮ้ ตาเฒ่า ยังหายใจอยู่หรือไม่”“ถ้าคุณหายใจได้ ก็ส่งเสียงสิ คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงทำให้บอสรอคุณอยู่”
เขาเย้ยหยัน “ถ้าไม่ใช่เพราะบอส คุณจะไม่มีชีวิตอยู่จนถึงพรุ่งนี้”เฉินกั่วเอ๋อแทบจะยกหัวขึ้นสูง อายุของเขาที่แสดงออกมาบวกกับความหิวโหยที่กินเวลานาน แม้แต่น้ำก็ยังเป็นของฟุ่มเฟือยไม่ว่าจะมีความสามารถเพียงใด ในวันโลกาวินาศที่ซึ่งเคารพผู้มีพลัง เขาทำได้แค่อยู่ล่างสุดเท่านั้นนี่คือยุคที่ไม่เป็นมิตรกับอัจฉริยะมากที่สุด“คุณ.คุณถาม”เฉินกั่วเอ๋อ สูดลมหายใจและพูดอย่างลำบากโจว เฉียงถอนหายใจเบา ๆ เขาคิดถึงยุคที่การผลิตขีปนาวุธไม่ดีเท่าการขายไข่ชา ความเศร้าโศกของผู้คนมากมาย“ดื่มกลูโคสนี้ก่อนที่คุณจะพูด”โจวเฉียง หยิบขวดกลูโคสออกมาและยื่นให้เขาพื้นที่จัดเก็บของ โจวเฉียง มีของมากมายบริษัทจัดซื้อจัดจ้างของ หลี่อิงซึ่งขยายขนาด
