ม่ปิดบังแบบนี้รู้สึกดีจริงๆ
โจวเฉียงโบกมือด้วยรอยยิ้มจาง ๆ อีกครั้ง และรถบรรทุกหนักที่เพิ่งหายไปก็ปรากฏขึ้นบนถนนอีกครั้งอย่างไรก็ตาม เสบียงทั้งหมดบนรถบรรทุกหนักหายไปใช้ประโยชน์จากลักษณะของพื้นที่จัดเก็บ มันง่ายเกินไปที่จะบรรลุเป้าหมายนี้การดำเนินการของจิตใจสามารถทำได้และพื้นที่เก็บข้อมูลจะดูแลทุกอย่างเปียวเทียนเฉิง และคนอื่น ๆ กำลังอ้าปากค้างหลายคนถึงกับขยี้ตา กลัวว่าเป็นภาพหลอน หรือสิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นไม่ใช่เรื่องจริงรถบรรทุกหนักหายไปและปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่เสบียงภายในหายไปมันลึกลับเกินไปและคาดเดาไม่ได้วิธีที่พวกเขามอง โจวเฉียง เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทีละคนมีความเคารพและมีความคลั่งไคล้ทุกสิ่งที่ โจวเฉียง แสดงนั้นเกินความเข้าใจของพวกเขาดังนั้น. ผู้คนก็แปลกเช่นนั้น พวกเขาจะคิดถึงทฤษฎีเกี่ยวกับผีโจวเฉียง จะเป็นผีหรือไม่?ตอนนี้เป็นเวลากลางวันแสกๆ เขาไม่น่าจะเป็นผี
แล้วเขาจะเป็นพระเจ้าได้ไหม?เปียวเทียนเฉิงเหงื่อตก “ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณพระเจ้าตอนนี้ฉันไม่ได้ทำให้เขาขุ่นเคืองใจ และฉันก็ตกลงทำตามคำขอของเขา มิฉะนั้น. ด้วยคนเพียงไม่กี่คน พวกเขาจะหายไปจากโลกนี้ด้วยการสัมผัสมือของเขาไหม?”คนอื่นยังไม่สำนึกสถานการณ์เงียบลง มีเพียงเสียงหอบหายใจของทุกคน“ทุกคน อย่าประหม่า ฉันเป็นคนดี”โจวเฉียง กล่าวด้วยรอยยิ้มเชื่อคุณกับผีสิทุกคนอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยเขาจากภายในแต่ก็ไม่กล้าแสดงออกไป ได้แต่ยิ้มตามจู่