ิบมันและวิ่งไปใส่ตะกร้าสินค้าทันทีทันทีที่รถเข็นเต็ม พวกเขาจะเข็นออกจากซุปเปอร์มาร์เก็ตให้เร็วที่สุดแล้วนำออกไปด้านนอกรถบรรทุกสองคันจอดอยู่ที่ทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วมีการขนเสบียงขึ้นรถบรรทุกอย่างต่อเนื่องอุดมสมบูรณ์ที่สุดคือน้ำ ท้ายที่สุด น้ำไม่เน่าเสีย
โจวเฉียง อยู่ในโลกหลังหายนะมาระยะหนึ่งแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีโอกาสเดินเข้าไปอย่างเปิดเผยในร่างของเขาเองก่อนหน้านี้เขามาในหน้ากากของซอมบี้ และการมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ผ่านดวงตาของซอมบี้นั้นไม่ชัดเจนเท่ากับการมองเห็นด้วยตาของมนุษย์ รายละเอียดหลายอย่าง โจวเฉียง ไม่สามารถยืนยันได้เช่น ทำไมอาหารในโลกนี้ถึงบูดเน่ารุนแรงนักตามหลักเหตุผลแล้ว อาหารที่ปิดผนึกสุญญากาศและจัดเก็บอย่างดีควรรับประทานได้เป็นเวลาหลายปีแต่ที่นี่กินไม่ได้โจวเฉียง เดินไปที่ชั้นวางของมีขาไก่ ปีก ซากเป็ดและเนื้อตุ๋นมากมายเขาหยิบห่อหนึ่งขึ้นมาโจวเฉียง ขมวดคิ้ว เพราะขาไก่ในแพ็คนี้กลายเป็นสีดำและเน่า โดยมีราหนาอยู่ข้างใน“มันไม่ควรเป็นอย่างนั้นเหรอ?”โจวเฉียง เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในโลกยุคใหม่ อายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ประเภทนี้ตราบเท่าที่เก็บไว้ในที่แห้งเล็กน้อยคือสามปี
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันเลยวันหมดอายุไปแล้วในโลกหลังหายนะ?ตราบใดที่ไม่เน่าก็กินได้คนกำลังจะอดตายใครจะสนใจวันหมดอายุ?
ปัญหาคืออาหารที่นี่ไม่ใช่แบบนั้น เห็นระดับความเน่าแล้วกินไม่ได้“บอส เรากินพวกนี้ไม
