ปึ่งล้วนเป็นโรคระบาด”“ฉันจะจัดงานเลี้ยงในอีกสามวันนับจากนี้”“ขอเชิญทุกท่านร่วมเป็นสักขีพยานในการฟื้นตัวของฉัน”หลังจากวางสายโทรศัพท์ชาร์ลส์ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เป็นเวลานานหน้าอกของเขากำลังสั่นเทา ข่าวนี้น่าตื่นเต้นเกินไปสำหรับเขาอย่างไรก็ตามเขาเป็นคนที่ระมัดระวังแม้จะได้รับการรับรองจากจอห์น เขาก็เชื่อเพียงแปดสิบถึงเก้าสิบเปอร์เป็นต์เท่านั้นหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ชาร์ลส์ก็โทรหาหมอประจำตัวของเขาครึ่งชั่วโมงต่อมาแพทย์ประจำตัวของชาร์ลส์มาถึง
“นายครับ มีอะไรให้รับใช้ครับ”เมื่อเผชิญหน้ากับมหาเศรษฐีผู้นี้ปึ่งมีอันดับโลกเป็นอันดับต้นๆ เช่นกัน แพทย์หลักนั้นถ่อมตัวมากชาร์ลส์ใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พูดว่า “บ็อบบี้ คุณคิดว่ามีอุปกรณ์ทางการแพทย์ใดในโลกที่สามารถรักษาผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน”ชาร์ลส์พูดยังไม่ทันจบเมื่อบ็อบบี้ส่ายหัว “ท่านครับ สาเหตุที่มะเร็งถูกมองว่าเป็นโรคที่รักษาไม่ได้ก็เพราะรักษาไม่หาย”“ไม่ว่ามนุษย์จะมีกี่วิธี เราก็ไม่สามารถรักษามันได้”“ฉันพูดเรื่องอนาคตไม่ได้ แต่เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะเอาชนะโรคที่รักษาไม่หายเหล่านี้ได้ภายในร้อยปี”ชาร์ลส์ขมวดคิ้วเขาหลับตาลงในความคิดอีกครั้ง“ได้เลย ไปได้แล้ว”“ครับท่าน”แพทย์หลักรู้สึกงุนงง แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรมากกว่านี้และออกจากสำนักงานไปและชาร์ลส์ก็ยืนขึ้น
“แม้มีโอกาสเพียงหนึ่งในหมื่น ฉันก็จะพยายา
