บนซากปรักหักพังของเมืองหยางหยางโจวเฉียง มองไปที่ฝูงซอมบี้กลายพันธุ์ที่พุ่งเข้ามาในเมืองราวกับคลื่นน้ำที่ไหลไม่หยุดเร็วที่สุดคือแมงป่องขาทั้งแปดของมันคลานอย่างรวดเร็ว ยกหางขึ้นจากระยะไกล จากนั้นมันก็ยิงเหล็กในสีเขียวออกมาหลังจากผ่านไปหลายร้อยเมตร มันก็ชนเข้ากับซากปรักหักพัง“ปัง!”จากนั้นภายใต้การจ้องมองที่ตกตะลึงของ โจวเฉียง มันก็กลายเป็นน้ำพุของเหลวสีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วนพ่นขึ้นสู่ท้องฟ้า จากนั้นก่อตัวเป็นสายฝนบนพื้นที่กว้างหลายสิบเมตร ของเหลวสีเขียวพุ่งลงมาอย่างไม่ลดละใครก็ตามที่ได้สัมผัส.ไม่ว่าจะเป็นร่างกายของซอมบี้หรืออาคาร พวกมันทั้งหมดเริ่มที่จะเกิดควัน
พลังกัดกร่อนที่น่าสะพรึงกลัวได้กัดกร่อนแม้แต่อาคารให้อยู่ในสภาพที่เป็นหลุมเป็นบ่อไม่ต้องพูดถึงซอมบี้เมื่อถูกสัมผัส พวกเขาไม่สามารถสลัดมันออกได้ และร่างกายยังคงละลายต่อไปในคลื่นซอมบี้กลายพันธุ์นี้ มีแมงป่องอย่างน้อยเจ็ดตัว พวกมันใหญ่กว่าคีปเปอร์เสียอีก หลังจากพุ่งเข้าไปในเมือง พวกมันก็แทบจะเปิดการโจมตีด้วยของเหลวพร้อมกันป๊าป ป๊าป ป๊าป.กระดูกแหลมแต่ละอันตกลงสู่พื้นกลายเป็นของเหลวสีเขียวกระเซ็นเมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของ โจวเฉียง ก็เปลี่ยนไป“ไอ้ตัวนี่ ด้วยระยะทางหลายร้อยเมตร มันช่างน่าทึ่ง”โจวเฉียง ไม่คาดคิดมาก่อนว่าซอมบี้ประเภทแมงป่องจะมีระยะการโจมตีที่น่าประทับใจเช่นนี้เมื่อมองดูของเหลวที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องต่อหน้าเขา โจวเฉียงรู้สึ
