ากที่ปืนจะยิงพวกเขานี่คือสาเหตุที่ปืนไม่ได้เปรียบมากนักในระยะหลังหวังจี้ คาดการณ์ไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ เมื่อเห็น โจวเฉียง วิ่งไปยังเมืองด้วยความเร็วที่ไม่ลดละ เขาก็กัดฟันด้วยความโกรธ“พวกเราลุยเลย หน่วยแรกอยู่กับฉันเพื่อหยุดเขา”
หวังจี้ ผู้ซึ่งสมควรถูกเรียกว่าคนบ้า รู้ว่าการจัดการกับ โจวเฉียง จะทำให้พวกเขาถูกล้อมรอบด้วยกลุ่มซอมบี้กลายพันธุ์ซึ่งอาจป้องกันไม่ให้ใครหนีได้ แต่เขาก็ยังวางแผนที่จะอยู่ต่อความบ้าคลั่งนี้เป็นสิ่งที่คนอื่นไม่มีสมาชิกของกลุ่มอื่น ๆ สตาร์ทรถทีละคันและออกจากสถานที่อย่างรวดเร็วแม้แต่พลซุ่มยิงคนก่อนหน้า หลังจากยิงนัดแรกพลาด ก็ถอนตัวทันที จากนั้นขึ้นรถและอพยพออกไปในช่วงเวลานั้น เหลือเพียง หวังจี้ และสิบคนในหน่วยแรกเท่านั้นหวังจี้ ยืนอย่างเย็นชาอยู่กลางทางหลวง มือข้างหนึ่งถือโล่กลมขนาดเล็ก อีกมือหนึ่งถือขวานเขาเป็นนักรบพันธุกรรมระดับสามที่พัฒนาไปในทิศทางของความแข็งแกร่ง
